In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

Hemelvaart van de Heer B – De feestdag van de beweging  

Hemelvaart  van de Heer B– De feestdag van de beweging            Echt/St.Joost, 13-5-21

Bewegen is belangrijk. Zeker nu in de corona-tijd,
waarin wij noodgedwongen meer thuis zitten dan vroeger.

Over bewegingen gaat het ook op de huidige feestdag.
Hij heeft er zelfs zijn naam van gekregen, van een beweging naar boven: Hemelvaart.

Wij vieren het geloofsmysterie dat Jezus terugging naar zijn hemelse Vader.
Hoe dat precies ging, weten wij niet. Het is eigenlijk ook niet zo belangrijk,
want een mysterie is toch niet te verklaren.
En als wij het helemaal konden verklaren, was het geen mysterie meer.

In plaats van onze aandacht te richten op de weg van Jezus naar boven,
willen wij vandaag stil blijven staan bij een heel andere beweging.

De beweging van de leerlingen. Kwamen ze wel in beweging? Zeker wel.
Herhaaldelijke keren wordt ons verteld dat ze de wereld in zijn gestuurd.

“Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen
en doopt hen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest
en leert hun te onderhouden alles wat ik u bevolen heb”,
         schrijft de evangelist Matteüs (28,19-20).

“Gaat uit over de hele wereld en verkondigt het evangelie
aan heel de schepping. Wie gelooft en gedoopt is zal gered worden,
maar wie niet gelooft zal veroordeeld worden”,

         schrijft de evangelist Marcus (Mc.16,15-16).

“Te beginnen met Jeruzalem moet gij van dit alles getuigen”,
         schrijft de evangelist Lucas (24,48).

         En in de Handelingen van de Apostelen herhaalt dezelfde evangelist  
         de woorden van Jezus die zei:
“Gij zult kracht ontvangen van de heilige Geest die over u komt,
 om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in geheel Judea en Samaria
en tot het einde der wereld
” (Hand. 1,8).

Met de blijde boodschap erop uitgaan hoort blijkbaar
tot het wezen van ons christen-zijn.

Nu zie ik u al denken: Och, dat is alleen iets voor missionarissen
of voor priesters, maar toch niet voor ons. Waar moet ik nou naartoe gaan?

Inderdaad. Niet iedereen is geroepen de verre wereld in te trekken.
Daarom werd de leerlingen ook gezegd “te beginnen in Jeruzalem”,
met andere woorden: “begin thuis”.

En hoe ver je dan komt, dat geeft God je wel in.

Voor ons betekent dit dus concreet: te beginnen bij ons thuis,
te beginnen op de plaats waar ik ben.

Wie een open geest en een open hart heeft,
komt in onze tijd binnen de kortste keren wel iemand tegen
die een opmerking maakt als: “Ga je nog naar de kerk? Geloof je nog?”
of “Als God zo iets kan toelaten, dan hoeft het voor mij niet meer, dat geloof”.

U hoeft dan geen uitvoerige preken te houden of in felle discussie gaan.
Het is vaak al voldoende, om je niet beschaamd de mond te laten snoeren.

Een klein getuigenis in de zin:
“Nou, ik heb in mijn geloof wél vaak kracht en steun gevonden”
kan al voldoende zijn.

Of “Als ik moet kiezen de tegenslagen of teleurstellingen in het leven
alleen te moeten dragen of met de hulp van God,
dan kies ik nog altijd voor het laatste”.

U ziet, wij hoeven niet ver te gaan, maar enige beweging naar de mensen toe
die niet of niet meer kunnen geloven, hoort wel bij ons christen-zijn.