In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

Beloken Pasen 2020 – Raak mijn wonden aan

Beloken Pasen 2020 – Raak mijn wonden aan

Deze preek in de coronatijd
waarin geen H.Missen met publiek mogen plaats vinden,
werd weer per email verspreid.

De verrezen Heer zei tot Thomas:

‘Kom hier met uw vinger en bezie mijn handen.
Steek uw hand uit en leg die in mijn zijde,
en wees niet langer ongelovig maar gelovig’ (Joh.20,27).

Werd de apostel Thomas bij het zien van de opgestane Heer
echt in één keer van zijn twijfels bevrijd
– of liet Jezus hem via zijn wonden juist de enige plaats zien
waar zoekers en twijfelaars werkelijk God kunnen aanraken?
Dat was de gedachte die die dag in Madras (India) bij mij opkwam,
schreef de grote hedendaagse denker Thomáš Halík.

Op die warme middag bracht mij mijn Indische collega (…)
naar een katholiek weeshuis.
In de bedjes, die meer aan kippenhokken deden denken,
lagen kleine eenzame kinderen met opgeblazen buikjes van de honger.
Er lagen kleine skeletjes, met alleen een vaak ontstoken huid eromheen.
In de eindeloze gangen keken hun koortsige ogen me van alle kanten aan
en staken ze hun roze handjes naar me uit.

De lucht die er hing, benam me de adem.
In deze stank en dit gehuil ging het psychisch, fysiek en moreel
slecht met me. Een gevoel van onmacht
en een brandend gevoel van schaamte verstikten me. (…)
Ik wilde zo snel mogelijk laf daarvandaan vluchten,
mijn ogen sluiten, mijn hart op slot doen en dit vergeten. (…)
Maar op dat moment kwamen deze woorden in mij naar boven:
“Raak mijn wonden aan!”

Opeens ging het verhaal van de apostel Thomas
dat ik tijdens de ochtendmis bij het graf van ‘de patroonheilige
van alle twijfelaars’ uit het evangelie van Johannes had gelezen,
opnieuw voor me open.

Jezus vereenzelvigde zichzelf met alle kleinen en lijdenden
dus zijn alle pijnlijke wonden,
alle leed van de wereld en van de mensheid
‘Christus’ wonden
.

In Christus geloven, ‘Mijn Heer! Mijn God!’ mogen roepen
– dat kan ik alleen als ik deze wonden van hem aanraak
[in de coronatijd natuurlijk alleen in de geestelijke zin],
deze wonden waar onze wereld ook nu vol van is.

(Uittreksels uit het boek van Thomáš Halík, Raak de wonden aan,
Boekencentrum 20183, blz 14-16.)