In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

5e zo vd Vasten B – Een misvormde zicht  

5e zo vd Vasten B – Misvormde zicht                        Echt/St.Joost, 21-3-2021

Wij mensen kunnen ons gemakkelijk vergissen
als wij handelingen van anderen van buitenaf beoordelen.

Hoe vaak zien wij dit bv. de laatste tijd bij filmpjes op internet
over zogenaamd verkeerde politieoptredens bij demonstraties.

Natuurlijk wil ik de mogelijkheid van een verkeerd politieoptreden niet uitsluiten –
dit bestaat er zeker ook – , maar als wij in onze beoordeling alleen
op de filmpjes afgaan, kunnen wij ons lelijk vergissen.

Wij weten immers niet, op welk tijdstip de filmopnames begonnen,
wat er bv. aan provocatie en geweld bij de demonstranten aan vooraf ging,
wij overzien niet de hele situatie van bedreiging waarin opgetreden moest worden
en wij weten evenmin of in de film geknipt werd.

Eenzelfde voorbarige beoordeling van een handeling van een ander
heeft in het bewustzijn van vele mensen plaats gevonden
met betrekking tot de kruisdood van Christus.

Omdat de mensen eeuwenlang offers aan God brachten
in de menselijke veronderstelling dat God ze nodig had om gekalmeerd te worden,
zit in ons hoofd het idee, dat God een wrede Vader is
die van zijn Zoon het kruisoffer eiste ter verzoening van de mensen.

Geen geringer iemand dan pater Cantalamessa,
die retraites mocht geven aan verschillende van de laatste pausen,
schrijft dan ook:

“Wij mensen hebben een misvormde zicht op de verlossing
en daardoor krijgt ons geloof grote moeilijkheden.
Wij denken aan een soort handelsovereenkomst:
Jezus, de middelaar tussen God en mens, betaalt aan de Vader
de prijs voor onze verlossing met zijn bloed
en de Vader vergeeft dan, omdat hij voldaan is, de schuld van de mensen.

Maar dat is een zeer menselijke zienswijze;
zij is niet juist of tenminste zeer eenzijdig.
Zij is zelfs in menselijk opzicht zwaar verteerbar:
een Vader die het bloed van zijn Zoon nodig heeft, om gekalmeerd te worden!
De waarheid daarentegen is:

Eerst komt het lijden van de Zoon en dat is vrij en spontaan.
En het is zo kostbaar in de ogen van de Vader,
dat Hij met het allergrootste geschenk antwoordt dat Hij aan de Zoon kan geven:
Hij geeft Hem een groot aantal broeders en zusters”.

Hij maakt de Zoon tot de eerstgeborene van de vele broeders en zusters (vgl. Rom.8,29)
en laat deze met Hem verrijzen.

Hier gaat in vervulling wat reeds in psalm 2 is voorspeld waarin de Vader zegt:

“Gij zijt mijn Zoon. Ik heb u heden verwekt.
Vraag Mij, Ik geef u de volken als erfdeel, schenk u de aarde als eigendom” (ps.2,7b-8).

Samenvattend kunnen wij zeggen:

Bij het kruisoffer gaat het dus niet om het kalmeren van een wrede Vader-God,
maar eerder om het wedijveren van Vader én Zoon in hun liefde voor de mensen:
Beiden kennen de liefdespijn om de verloren gelopen mensenkinderen,
beiden de overweldigende vreugde over iedereen die zich laat redden.

Vgl. Raniero Cantalamessa, Das Kreuz, Gottes Kraft und Weisheit, Köln:
Adamas-Verlag 1999, blz. 54.

Deze preek ligt in het verlengde van de preek van de 3e zo vd Vasten