In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

Paaspreek 2019 – Verrezen Heer, Gij hebt mij geraakt

Pasen 2019

Toen mijn jongste broer nog heel jong was
en nog niet elke spannende film op televisie mocht zien
die sommige van zijn klasgenoten blijkbaar wel mochten zien,
ontwikkelde hij een bijzondere gave.

In het weekend bestudeerde hij uitvoerig de televisiegids,
waarin korte beschrijvingen van de films waren opgenomen.
Kwamen de kinderen ’s maandags op school
over die bewuste programma’s te spreken,
dan kon hij een heel eind meepraten zonder de films ooit gezien te hebben.

Waarom ik u dit vertel?
Omdat vele christenen, ja zelfs sommige priesters,
op een soortgelijke manier omgaan met het christelijke geloof.
Zij herhalen wat anderen geschreven of gezegd hebben,
zij praten met anderen mee, zij zijn misschien heel  braaf en rechtgelovig,
maar ze hebben nog niet zelf ervaren waarover ze spreken.

Jezus heeft zijn apostelen niet uitgestuurd
om vooral theorieën of abstracte ideeën aan de mensen te gaan leren,
maar om getuigenis af te leggen van hun ontmoeting met Hem, de levende Heer.

En ook elke gelovige vandaag,
maar vooral de officiële verkondigers van het evangelie,
moeten in de eerste plaats getuigen zijn
van hun persoonlijke ervaring van de levende Heer.
Hij of zij moet aan anderen méér doorgeven dan alleen maar een leer,
hoe belangrijk die ook is.

Een jongen of een meisje verlangt toch ook niet ernaar later te gaan trouwen
door dikke handboeken te lezen over de rechten en de plichten van het huwelijk
en ook niet door alleen maar ruziënde ouders mee te maken
wier liefde al lang is gedoofd.
Neen, maar een jongen of een meisje verlangt misschien wel ernaar
later te gaan trouwen als hij of zij een stralend bruidspaar ziet.

En een jongen of een meisje verlangt ook niet naar een Godgewijd leven
als het nog nooit een blijde religieuze heeft gezien
of een monnik die heel grote vrede en evenwichtigheid uitstraalt.

Bij ons geloof gaat het om een Love Story
zoals wij in de vastenmeditaties hebben overwogen.

En bij elke Love Story gaat het eerst om het hart en dan pas om het verstand.
Daarom is een getuigenis van onze liefdeservaring met de levende Heer
– al was ze nog zo kort en misschien al weer lang geleden –
altijd belangrijker dan de daarop volgende verklaring en leer.

Toen ik jaren geleden in Jeruzalem was zag ik over het heilig graf
in Griekse letters de volgende inscriptie:

Waarom zoekt ge de Levende bij de doden? Hij is niet hier, Hij is verrezen.

Inderdaad, de enige plaats op de hele aarde waar de Levende niet is,
is in dit uit steen gehouwen graf.
Voor de rest is Hij overal ter wereld, kan iedereen Hem ontmoeten
en kan iedereen de ervaring van zijn aanwezigheid maken.

En, heeft jullie pastoor die ervaring ook? Ervaart hij dat die Jezus leeft,
dat Hij hier, ook in Echt  en Sint Joost, aanwezig is?

Ja, dat ervaar ik. Niet elk moment en niet in volmaakte visioenen,
maar wel heel regelmatig in de innerlijke zekerheid van zijn nabijheid. B.v.:

  • Wanneer ik na een grote drukte weer rustig wordt
    bij de aanbidding van de eucharistische Jezus in de monstrans,
  • wanneer ik zie dat een stervende na het ontvangen van de ziekenzalving
    opvallend kalmer wordt en zich aan God overgeeft,
  • wanneer ik een gesprek met iemand mag voeren,
    die eenzelfde verliefdheid in Jezus kent en er wederzijdse herkenning is,

dan weet ik dat Jezus leeft, dan ervaar ik duidelijk zijn aanwezigheid.

Een glimp van Hem, de Levende, is mij genoeg
om met de heilige Augustinus te kunnen zeggen:

Ik mocht U proeven en nu honger en dorst ik naar U,
Gij hebt mij geraakt en in mij is het verlangen naar uw vrede ontvlamd.

Bid regelmatig, bid met uw hart. Hoe weinig wordt vandaag nog gebeden!
Maar alleen het gebed kan u de innerlijke zekerheid van Gods nabijheid schenken.
Alleen het gebed laat u de vrede van Pasen écht ervaren. Amen.