- Parochie Echt - https://www.parochieecht.nl -

4e zo vd Vasten A – Van vleermuizen en blindgeborenen 

4e zo vd Vasten A – Van vleermuizen en blindgeborenen                   22-3-2020

Preek door pastoor Kanke over Joh.9,1-7 (of tot 41)
(Bijbelcitaten volgens de ‘Bijbel in gewone taal’)

Vanwege de coronacrisis werd de preek verspreid per email
en geplaatst op de website www.parochieEcht.nl > Preken > Jaar A

“Het ligt aan de vleermuizen die de mensen van Wuhan gegeten hebben,
het ligt aan de politici die niet op tijd ingegrepen hebben,
het ligt aan …

Telkens weer, wanneer mensen door iets getroffen worden
dat niet meteen verklaarbaar is, wordt gezocht naar een schuldige.
Nieuws en nepnieuws buitelen dan vaak over elkaar heen.

Ook in het evangelie van dit weekend zien wij een soortgelijke redenering.
De leerlingen van Jezus zien een blindgeborene en vragen Jezus meteen:
“Wordt hij gestraft voor zijn eigen fouten, of voor de fouten van zijn ouders?”

Jezus houdt zich niet op met het zoeken naar een schuldige.
“Die man heeft niets fout gedaan en zijn ouders ook niet”.

En dan komt Jezus met een verrassend antwoord.
Hij ziet het leed als een kans voor God en zegt:

“Door zijn blindheid kan ik aan iedereen laten zien hoe God werkt.
God heeft mij gezonden, ik werk namens hem. Ik ben het licht voor de wereld”

Jezus zegt niet, dat God die blindheid gestuurd heeft.
God laat ze hooguit toe, zoals alle leed en alle tegenslag.
Maar onze goede God kan iets doen in en door het leed van deze wereld heen.

Zouden wij niet ook een keer met die ogen naar de coronacrisis moeten kijken?
Als een ramp die God niet gestuurd heeft, maar waaruit Hij wel
iets goeds kan voortbrengen?

Wat kunnen wij b.v. uit dit zondagsevangelie voor de coronacrisis leren?

  1. Ten eerste dat de bedoelingen van God voor ons niet meteen duidelijk zijn.
    Wat moet de blindgeborene niet gedacht hebben,
    toen Jezus van speeksel en stof wat slijk maakte
    en dit mengsel op zijn ogen smeerde?
    Leek het niet erop dat het alleen maar erger werd?

Ook wat de coronacrisis betreft is er veel onduidelijkheid en angst.
Lijkt alles niet alleen maar nog erger te worden? Wat wil God van ons?
Hoe kan Hij daar iets goeds van maken?

  1. Ten tweede kunnen wij uit het evangelie leren,
    dat God ons wel wil helpen, maar niet zonder onze medewerking.
    Dat deed Hij bij de blindgeborene ook niet.

De blindgeborene krijgt een opdracht met een dubbele aspect.

Enerzijds is er het hygiënisch-medische aspect
“Ga je wassen in de vijver ….

Ook wij krijgen in de tijd van de coronacrisis strikte aanwijzingen
op hygiënisch en medisch vlak waaraan wij ons moeten houden,
niet alleen omdat de overheid dit zegt,
maar vooral uit verantwoording tegenover onze medemensen.

Anderzijds bevat de opdracht aan de blindgeborene
ook een verborgen spiritueel aspect:
de vijver heeft een bijzondere naam: ‘Silóam’, dat betekent: ‘de gezondene’.
Maar die gezondene is volgens bijbelexperts Jezus zelf
en de opdracht aan de blindgeborene een indirecte verwijzing naar het doopsel.

Ook van ons verwacht God dat wij juist nu openstaan voor het spirituele
en niet alles alleen maar op eigen krachten willen doen.
Ons echte heil ligt net als bij de blindgeborene in de verbondenheid met Jezus.

Daarom staat de Landricuskerk nog altijd elke dag open
voor stil gebed en om een kaarsje op te steken,
 
daarom is er nog altijd op dinsdag, woensdag en donderdag om 19.00 uur
en op vrijdagochtend om 9.00 uur een heilige Mis.

(Dit geldt zo lang dit volgens de richtlijnen mag
en onder de vereiste voorzorgsmaatregelen zoals voldoende afstand onder elkaar.
Ook worden mensen met verkoudheidsverschijnselen verzocht thuis te blijven).

Dit spirituele aspect moet natuurlijk handen en voeten krijgen in concrete daden.
God- en naastenliefde zijn door Jezus onverbreekbaar aan elkaar geknoopt.

En zoals het evangelie begon met het feit, dat Jezus de blindgeborene zag
en zich om hem bekommerde, zo zijn ook wij opgeroepen
juist nu de medemensen in nood te zien en ons om hen te bekommeren.
Het schrijven van kaarten voor de ‘opgesloten’ bewoners van de Egthe,
waaraan een hele groep parochianen mee doet,
is daar een mooi voorbeeld van.

Misschien zegt Jezus later ook een keer:
“Door de coronacrisis kon ik aan iedereen laten zien hoe God werkt”.