In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

4e zo van Pasen C – De genade van een stemprobleem

4e zo van Pasen C – De genade van een stemprobleem       Echt/St. Joost ,12-5-19

In de naoorlogse jaren hadden vele dorpskerken nog geen geluidsinstallatie.
Daardoor had de pastoor uit mijn jeugd – in zijn jonge jaren als kapelaan –
zijn stem zo zeer geforceerd,
dat zijn stembanden blijvende schade hadden opgelopen.
Het gevolg was dat hij alleen maar heel zachtjes kon praten.

Wanneer wij jongeren dan een bijeenkomst van onze groep hadden,
dan gingen wij allen in grote stilte naar de pastoor luisteren;
meestal omdat het ook heel interessant was wat hij te vertellen had
en voor de rest gewoon uit respect
om het de arme man met zijn stemprobleem niet extra moeilijk te maken.

Achteraf denk ik wel eens die handicap van de pastoor
door God misschien bewust toegelaten werd om iets heel positiefs te bewerken.

Want juist door de stilte, die zijn handicap met zich meebracht,
kwam het echte luisteren tot stand.

Wanneer Jezus vandaag zegt  “Mijn schapen luisteren naar mijn stem” (Joh.10,27a),
dan zien wij dat echt kunnen luisteren
ook door Jezus heel belangrijk wordt geacht.

En wanneer Paulus zegt, dat je niet in Jezus kunt geloven
zonder van Hem te hebben gehoord (vgl. Rom.10,14) ,
dan bedoelt hij zeker niet “van horen zeggen”,
maar dat je zo geluisterd hebt dat je geraakt werd.

Stilte is daarom erg belangrijk voor het luisteren.

U merkt dat zelfs aan mijn wachten voordat ik met de preek begin.
Meestal wacht ik namelijk zolang totdat ook de laatste kerkganger
zijn plaatsengeld in het bakje heeft gedaan en men bereid is om te luisteren.

Niet dat mijn preken altijd zo perfect zijn.
Maar ik vind het niet leuk om twee uur aan een preek te werken
om dan alsnog de helft verloren te laten gaan door een stoorzender.
Het gaat trouwens niet om mij,
maar om de boodschap die ik krachtens mijn zending probeer door te geven.

En deze boodschap heeft het in onze tijd ontzettend zwaar om door te dringen.
Overal zijn anders klinkende geluiden in onze maatschappij te horen.

Niet alle geluiden zijn meteen slecht of antichristelijk,
maar zij houden ons wel zo bezig, de hele dag door,
dat je niet de nodige stilte krijgt om Gods woord door te laten dringen.

De enige optie is dan om heel bewust tijd te maken voor stilte.

Misschien dat je niet meteen geboeid wordt
door wat God je wil zeggen door het beluisteren van zijn Woord
of door de stille ingevingen van het geweten.

Misschien moet je soms ook, net als bij de pastoor uit mij jeugd,
gewoon uit respect even stil zijn voor God,
ook al voel of hoor je niet meteen iets.

God heeft namelijk geen stemprobleem,
Hij spreekt altijd met een zachte stem.