In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

3e zo van Pasen C – De BBQ van Jezus       

3e zo van Pasen C – De BBQ van Jezus                   Echt/St.Joost, 5-5-2019

Als je in de ALDI- folder kijkt dan wordt er al weer reclame gemaakt
voor barbecues en vuurschalen
en ook de andere supermarkten bereiden zich voor op het BBQ-seizoen.

Maar wist u dat ook Jezus een BBQ-fan was?
Wij hoorden zonet in het evangelie:

“Toen ze aan land waren gestapt, zagen zij dat er een houtskoolvuur
was aangelegd met vis er op en brood” (Joh.21,9).

Nu had de verrezen Heer met zijn verheerlijkt lichaam voor zichzelf
helemaal geen eten nodig.
En het eten dat Hij dan zijn apostelen reikte,
hadden ze ook zelf kunnen bereiden.

Waarom dan toch die vermelding van het houtskoolvuur?
Het woord zelf komt maar twee keer voor in de Bijbel,
beide keren bij de evangelist Johannes
en beide keren op een belangrijk moment in het leven van de apostel Petrus.

De eerste keer bij zijn verloochening:

“Het meisje dat aan de poort stond, vroeg Petrus:
Ben je ook niet een van de leerlingen van die man? Hij zei Welneen.
Omdat het koud was, hadden de knechten en dienaars
een houtskoolvuur aangelegd en stonden zich te warmen.
Ook Petrus stond bij hen en warmde zich” (Joh.18, 17-18).

De tweede keer wordt het houtskoolvuur dus vandaag vermeld.
Na de drievoudige verloochening bij een houtskoolvuur
belijdt Petrus vandaag drie keer zijn liefde voor de Heer,
eveneens bij een houtskoolvuur .
Het vuur dat aangelegd was door degenen die Jezus afwezen,
bracht alleen maar tranen en verdriet.

Het vuur dat Jezus zelf aanlegde, bracht bemoediging en vreugde,
ja zelf de uitverkiezing tot een bijzondere taak.

Welke herinneringen zullen Petrus de volgende keer te binnen schieten
als hij weer eens aan een houtskoolvuur zit en in de vlammen kijkt?
Die van zijn zwakste moment of die van zijn grootste uitverkiezing?

Zal hij niet aan beide momenten denken?
En zal dat niet ook de bedoeling van Jezus geweest zijn?

En geldt dit niet ook voor ons allen, niet alleen maar voor Petrus?

Dat de herinnering aan onze zwakke momenten
nooit zonder de bemoediging is
die Jezus ons door zijn vergeving wil schenken.

En dat anderzijds de vreugde en de voldoening
om in zijn Naam zo veel goeds en zinvols te mogen doen in deze wereld,
nooit zonder het besef is van onze eigen zwakheid.

Wij hebben niet per se een houtskoolvuur nodig,
om af en toe stil te blijven staan bij wat onze levenstaak is in Gods ogen
en bij wat onze eigen zwakte is.

Een kaarsje doet het ook.