- Parochie Echt - https://www.parochieecht.nl -

3e zo van Pasen – A De twee belangrijkste dagen in je leven

3e zo van Pasen – A De twee belangrijkste dagen in je leven    Echt, 26-4-20

Vanwege de maatregelen rond het coronavirus wordt deze preek van pastoor Kanke
per email verspreid en gepubliceerd op de website
www.parochieEcht.nl > Preken Jaar A

 

Een vaak aangehaald citaat van Mark Twain luidt:

‘De twee belangrijkste dagen in je leven zijn de dag dat je geboren bent
en de dag dat je erachter komt waarom.’

Wat het ‘waarom’ van je leven betreft
– je zou ook kunnen zeggen ‘het doel van je leven’ of ‘de zin van je leven’,
zijn er natuurlijk talloze antwoorden mogelijk.
Dat maakt al duidelijk dat het ‘waarom’ niet zo maar voor de hand ligt,
maar langzaam ontdekt moet worden.

Laten wij vandaag op zoek gaan naar dit ‘waarom’
met behulp van het evangelie van de Emmaüsgangers.

De ontgoochelde leerlingen noemen wat losse feiten uit het leven van Jezus:

Hij was een man die profeet was, machtig in daad en woord
in het oog van God en van heel het volk (vgl. Lc.24,19)

Onze hogepriesters en overheidspersonen hebben Hem overgeleverd
om ter dood te worden veroordeeld (vgl. Lc.24,20)

Vandaag, op de derde dag, waren een paar vrouwen in de vroegte
naar het graf geweest, maar hadden zijn lichaam niet gevonden
en kwamen zeggen, dat zij ook nog een verschijning van engelen
hadden gehad, die verklaarden dat Hij weer leefde. (vgl. Lc.24,21-23).

Vervolgens legt de verrezen Heer aan de leerlingen het ‘waarom’ uit
van zijn eigen leven en sterven:

Moest de Messias dat alles niet lijden om in zijn glorie binnen te gaan?
Beginnend met Mozes verklaarde Hij hun uit al de profeten
wat in al de Schriften op Hem betrekking had” (Lc. 24,26-27).

Maar in hoeverre heeft het ‘waarom’ van het leven en sterven van de Messias
invloed op het ‘waarom’ van het leven van de Emmaüsgangers?

Dat wordt hun geleidelijk aan duidelijk. Hun hart is al geraakt.
Terugkijkend zullen ze later zeggen: “Brandde ons hart niet in ons,
terwijl Hij onderweg met ons sprak en ons de Schriften ontsloot”?

En zo nodigen ze Hem uit om bij hen te blijven.
Hun hart staat uitdrukkelijk open. Zij zijn ontvankelijk.

Vervolgens herkennen ze de Heer aan ‘het breken van het brood’.
‘Breken van het Brood’ is de vroegchristelijke omschrijving voor de Eucharistie.

Ook al spreekt hier de evangelist Lucas niet expliciet over de Eucharistie,
zo gebruikt hij toch dezelfde volgorde van woorden als bij zijn beschrijving
van het Laatste Avondmaal (Lc. 22,19): Nam…zegende … brak …en gaf.

En hoewel het er niet staat, kunnen wij niet uitsluiten
dat de verrezen Heer ook weer de consecratiewoorden toevoegde:
Dit is mijn Lichaam, dat voor u gegeven wordt.

Dit “voor u” (in het Latijn “pro vobis”) is zo zeer de samenvatting
van het ‘waarom’ van het leven en sterven van Christus, 
dat sommige theologen van de pro-existentie van Christus spreken:
Alles, heel zijn bestaan, is voor ons.

Als dat zo is, dan mogen wij ervan overtuigd raken,
dat het diepste ‘waarom’ van ons leven erin bestaat,
dat God ons altijd al wilde om ons onvoorwaardelijk te kunnen beminnen.
De verlossing door Gods eigen Zoon maakt dit alleen duidelijk.
Nu kunnen wij weten dat ons leven niet zinloos is.

De 1e Petrusbrief die dit weekend voorafgaand aan het evangelie
wordt gelezen, bevestigt dit:

“”Gij weet dat gij niet met vergankelijke dingen, zoals goud of zilver,
zijt verlost uit het zinloze bestaan dat gij van uw vaderen had geërfd.
Gij zijt verlost door het kostbaar bloed van Christus…”(1 Petr. 1,18-19a).

Het eerder genoemde citaat van Mark Twain wordt vaak in die zin uitgelegd,
dat het ‘waarom’ van ons leven in een of ander levenstaak bestaat,
die je geleidelijk aan ontdekt.

Het accent ligt dan op wat wij doen of presteren.
Maar voor heel veel mensen zou er dan geen levenszin zijn,
omdat ze niet kunnen presteren:
zieken, gehandicapten of mensen die zonder kansen in armoede opgroeien.

Gelukkig bestaat er een dieper ‘waarom’ van ons bestaan:
God riep elke mens tot leven om hem onvoorwaardelijk te kunnen beminnen.

Het citaat van Mark Twain zouden wij dus kunnen aanpassen:

‘De twee belangrijkste dagen in je leven zijn de dag dat je geboren bent
en de dag dat je erachter komt dat God je onvoorwaardelijk bemint’.