In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

27e zo dh jaar C – Het zijn de kleine dingen…

27e zo dh jaar C – Het zijn de kleine dingen…       Echt/St.Joost, 6-10-2019

Dit weekend komen verschillende onderwerpen bij elkaar.

Het is Echter kermis en bij de Mis op het kermisterrein
zal de hoofdaalmoezenier spreken over het leefklimaat tussen mensen,
in St.Joost wordt dit weekend weer de heilige Teresia van Lisieux vereerd
die daar een eigen kapelletje heeft
en het evangelie van dit weekend heeft het over het geloof zo groot
als een mosterdzaadje dat toch heel veel kan bewerken.

Wat hebben die drie onderwerpen gemeen?
Het zijn de kleine dingen die het doen.

Terwijl ik enkele dagen geleden het nieuws op de autoradio beluisterde
– ik stond voor een verkeerslicht en de radio bracht net enkele fragmenten
uit de emotionele toespraak van Greta Thunberg over het milieu –
zag ik in de achteruitkijkspiegel een paar jongelui in de auto achter mij.
Zij hadden de ramen aan beide kanten half naar beneden gedraaid en rookten.
En terwijl Greta haar “How dare you?”
aan de hoofden van politici en industriëlen slingerde,
vlogen aan beide kanten van de auto achter mij
de sigarettenpeuken uit het raam.

Nu kan de een of andere eis van Greta Thunberg best gerechtvaardigd zijn,
maar met alleen maar verwijten aan ‘die daar boven’ komen wij niet vooruit.
Laten wij nu al met de kleine dingen beginnen, dacht ik,  
en laten wij dat vooral ook deel zijn van de opvoeding van de jonge generatie.

Een ander voorbeeld.
Op de terugweg van onze bedevaart naar Kevelaer een paar dagen geleden
stopte de bus ook in Brachterbeek.
Nu heeft de gemeente de bushalte aan de Kemperweg zo ingericht,
dat de bus midden op de straat moet stoppen.
Bovendien zijn de twee rijsporen door een lang en breed verkeerseiland gescheiden.
Dit alles zal wel uit veiligheidsredenen zo gebouwd zijn.

Toen dus de chauffeur verschillende oudere mensen hielp met uitstappen
en bovendien ook nog een rollator uit het bergvak moest halen,
ontstond er dus een minifile van 5 auto’s.
Blijkbaar ging het een van de chauffeurs achter ons niet snel genoeg.
Hij scheurde dan ook plotseling om het verkeerseiland heen
en haalde de bus met gierende banden in.

En terwijl de uitlaatgassen van de auto’s op de politieke agenda staan,
vraag ik mij af, hoeveel wordt gedaan aan de uitlaatgassen
in de harten en hoofden van deze aso’s.
Hoeveel aandacht is er voor het leefklimaat tussen ménsen?

Daarvan kan ons de heilige Teresia van Liseux een prachtig voorbeeld geven.
Een voorbeeld, dat door elke gelovige, niet alleen door zusters navolgbaar is.
Teresia wordt niet voor niets geprezen om haar ‘kleine weg’.

Zij schrijft bv.: “Tien minuten voor zes moest een zuster ervoor zorgen”
de zieke en oude zuster Saint-Pierre “naar de eetzaal te begeleiden.
( ) Het kostte mij heel wat mijzelf aan te bieden voor deze kleine dienst,
want ik wist dat het niet gemakkelijk was
het die goede Zuster Sint-Pierre naar haar zin te maken.
Zij had immers zoveel pijn dat zij er tegen opzag
om van begeleidster te veranderen.
Toch wilde ik zo een mooie gelegenheid om de naastenliefde te beoefenen
niet laten ontglippen, want ik dacht aan Jezus’ woorden:
“Wat gij voor de minsten van de mijnen gedaan hebt,
dat hebt gij aan Mij gedaan (Mt.25,40)”. *

En dan beschrijft Teresia hoeveel moeite haar de begeleiding
van deze zieke en wispelturige zuster gekost heeft,
en toch deed ze het, telkens weer en met de vriendelijkste glimlach.

Haar motivatie was haar geloof, dat haar inzet uiteindelijk ook voor Jezus is.
Dit geloof, zo klein als een mosterdzaadje,
heeft inderdaad bergen verzet in de geschiedenis van de kerk.
Heel veel mensen werden namelijk door haar aanpak, door haar ‘kleine weg’, geïnspireerd.

Zoals gezegd: Het zijn de kleine dingen die het doen.

________________

* Teresia van Lisieux, Ik geloofde in Gods liefde. Mijn Leven,
Gent: Carmelitana 1982², blz. 287.