Na het einde van de Kersttijd is nu de liturgische tijd door het jaar begonnen. > Preken, jaar B

24e zo dh jaar C –  “then feed just one

24e zo dh jaar C –  “then feed just one”                            Echt/St.Joost, 15-9-2019

Je leert altijd bij. Dit verhaal van Jezus over het verloren schaap
en de 99 anderen heb ik natuurlijk al talloze keren gehoord.

Maar wat ik nog niet wist is,
dat Jezus dit verhaal waarschijnlijk aan de Farizeeën vertelde
tegen de achtergrond van een ander verhaal over een verloren schaapje.
Een verhaal dat in die tijd zeker bij de Farizeeën bekend moet zijn geweest.

Dit verhaal staat namelijk in een zogenaamde midrasj,
een commentaar van de rabbijnen op een van hun Bijbelboeken,
in dit geval een commentaar op het Bijbelboek Exodus.

Het gaat daarin onder andere over Mozes
die door God wordt geroepen om zijn volk uit Egypte te leiden.
U weet wel, het brandende braambos.
Waarom kiest God voor Mozes?, zo vragen de rabbijnen zich af.
De midrasj geeft daar een antwoord op.
Mozes is, op het moment dat hij geroepen wordt, schaapherder.
Hij weidt de kudde van zijn schoonvader Jethro.

En zo concludeert de midrasj: 
‘Mozes was een zachtmoedige herder. Hij voelde zich niet te goed
om een lam dat afdwaalde op zoek naar water
op zijn schouders te nemen en zo terug te dragen naar de kudde.
God zei: ‘Deze zachtmoedige herder van de kudde van een mens
zal de herder van mijn eigen kudde zijn.’’
 

God kiest voor Mozes, omdat hij oog heeft voor het verloren schaap.
Want Gods volk is op dat moment verloren, daar in slavenhuis Egypte.
Verloren. En voor God klaar om gevonden te worden.[i]

Als wij ons dus afvragen waarom Jezus in zijn verhaal
99 schapen in de wildernis achterliet op zoek naar het ene,
dan kunnen wij ons net zo goed afvragen,
waarom God eertijds geen bijzondere aandacht had voor al die andere volkeren,
toen hij zich helemaal richtte op zijn eigen volk Israël.
Blijkbaar hoort het tot de goddelijke pedagogiek
om door de enkeling de anderen te willen bereiken.

Zo moesten op den duur door het volk Israël
ook de andere volkeren bereikt worden,opdat de belofte in vervulling zou gaan
dat Abrahams nakomelingen talrijk zouden worden als de sterren aan de hemel.
(zie 1e eerste lezing).

En zo moest later de bekering van de apostel Paulus
“als model dienen voor allen die in de toekomst op Christus zouden vertrouwen” (zie 2e lezing).

En zoals God zelf te werk gaat, zo vraagt Hij dat ook van ons:
aandacht hebben voor de enkeling, ongeacht de vele anderen.

Wij weten niet altijd, of zich onze aandacht voor de enkeling uitbreidt
naar anderen als kringen in water.
Die zorg mogen wij gerust aan God overlaten.

Van ons wordt gevraagd om vol vertrouwen met de enkeling te beginnen.

Of zoals Moeder Teresa al zei:

“If you can’t feed a hundred people,
then feed just one”.

[i] Gevonden bij: https://janwillemstam.wordpress.com/2017/07/03/schaap-verlorengevonden/