Goed om te weten: Uitvaarten met 50 personen mogelijk in de kerk. Pastoor Kanke komt voor de ziekenzalving ook naar corona-patiënten!

20e zo dh jaar C – Du hast den Raum mit Sonne geflutet     

20e zo dh jaar C – Du hast den Raum mit Sonne geflutet     
                                                                                              Echt/St.Joost, 18-8-19

In de taal  van de oorlogsvoering kennen wij de uitdrukking
“collateral damage” (bijkomende schade).
Daarmee is bedoeld dat een bepaalde schade niet direct is beoogd,
dat de doelstelling van de militaire actie een andere is,
maar dat men de bijkomende schade op de koop toeneemt.

Nu is dit, als bv. de civiele bevolking getroffen wordt, moreel heel twijfelachtig.
Misschien zijn er maar een paar historische momenten geweest,
waarbij je een “collateral damage” voor je geweten kon verantwoorden.

Zo bv. bij de poging om Hitler uit de weg te ruimen.
Dat is deze weken als weer 75 jaar geleden.
Graf van Stauffenberg  en zijn medestanders zijn pas na lang overleg
en gewetensonderzoek tot de overtuiging gekomen, dat je een tiran mag doden
en als “collateral damage” ook de dood van enkele andere stafofficieren,
die tenslotte  medeuitvoerders waren van Hitlers bevelen,  
op de koop toe mag nemen.

Achteraf weten wij, dat als het toen was gelukt om Hitler uit te schakelen,
de oorlog de helft (de helft!) minder slachtoffers had gekost.
Zo veel slachtoffers vielen namelijk nog de laatste maanden van de oorlog.

Wanneer Jezus vandaag in het evangelie zegt  
“Vuur ben ik op aarde komen brengen”(Lc.12,49),
dan klinkt dat op het eerste moment ook naar oorlogstaal.

Maar Jezus staat boven de wetmatigheden van onze gebroken wereld,
waardoor het soms ook tot militaire acties komt.

Hij kent alleen de liefde, de totale liefde, de liefde die iedereen wil omvatten.
Zijn liefde kent geen geweld, geen dwang.
Zij respecteert de vrijheid, zo zwaar het haar soms ook valt.
De liefde van Jezus wacht en hoopt geduldig, dat ze wordt begrepen.
Zij wacht en hoopt dat ze niet als bedreigend wordt ervaren,
als concurrent van de menselijke vrijheid.

En het breekt haar hart, het breekt letterlijk het Hart van Jezus,
dat velen die liefde, die pure en reine liefde,
die liefde zonder verborgen agenda of dubbele bedoeling afwijzen,
uit welk onbegrip dan ook.

Maar moet die liefde het daarom opgeven,
moet ze zich in haar goddelijke zelfgenoegzaamheid terugtrekken?
Neen, zij neemt met bloedend hart de “collateral damage” van haar poging
op zich: de verdeeldheid.

“Want van nu af zullen er vijf in één huis verdeeld zijn;
drie zullen er staan tegenover twee en twee tegenover drie… (Lc.12, 52).

En niet alleen door de gezinnen, ook door ieders hart loopt deze verdeeldheid:
de ene dag staan wij open voor Gods liefde, warmen ons aan zijn gloed,
         laten ons door haar in vuur en vlam zetten
en de volgende dag zien wij diezelfde, soms strenge liefde van God
          als een bedreiging van ons eigen ik, van onze vrijheid, van onze plannen.

Maar God niet begrijpen betekent niet
dat wij Hem dan maar kwade bedoelingen moeten veronderstellen.  

Het hoort gewoon bij het wezen van God,
dat Hij ons altijd overstijgt, dat wij zijn wegen nooit kunnen doorgronden.
Op dat moment dat wij dat konden, was Hij geen God meer.

Neem het voorbeeld van een mier.
Wij kunnen een mier over onze vinger laten lopen
en zijn dan de mier heel nabij.
Maar zou die mier enig begrip hebben van wie wij zijn en wat wij denken?

En zoals wij voor de mier nabij en tegelijkertijd ver weg zijn,
zo is dat God ook voor ons.

Het zijn kostbare momenten, als wij een basisvertrouwen kunnen opbrengen
in dat wat ons overstijgt boven alle verstandelijke verklaringen uit.

Het zijn kostbare momenten als wij innerlijk weten: Het is goed zo. 
Mijn verstand komt er niet bij, maar mijn hart ervaart vrede.

Het zijn kostbare momenten wanneer wij ook van God kunnen zeggen,
wat ons geliefde mensen laten ervaren
en wat de Duitse zanger Herbert Grönemeyer zo prachtig heeft verwoord:

“Du hast den Raum mit Sonne geflutet,
hast jeden Verdruß ins Gegenteil verkehrt” (Uit het lied: Der Weg).