In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

19e zo dh jaar C – Edith Stein: Wegbereider van de dialoog

19e zo dh jaar C – Edith Stein: Wegbereider van de dialoog                  Echt/ St.Joost,  11-8-19

Nu wij dit weekend de heilige Edith Stein gedenken, willen wij de lezingen
(van de 19e zondag door het jaar C)  als het ware door haar ogen bekijken.

Door haar radicale levensbeslissing om in te treden in de Karmel
en af te zien van elk persoonlijk bezit, heeft Edith laten zien
dat ze overtuigd was van “de onuitputtelijke schat in de hemel”
waarvan vandaag het evangelie sprak (vgl.Lc.12, 33).

Edith voelde zich in geweten toch tot deze stap verplicht
ook al betekende haar keuze veel leed voor haar moeder
die aan het Joodse geloof vasthield.
Vanuit Joods standpunt heeft immers een Jood
die een ander geloof aanneemt, het Joodse geloof verworpen.

Edith zag dit voor zichzelf niet zo. Daarom kon ze schrijven:
“… na mijn terugkeer tot God (door haar doopsel), voelde ik me weer Joodse”. [1]

En bij haar heiligverklaring in 1998 concludeerde Paus Johannes Paulus II:

“Zij begreep dat het voor haar zeer voornam was
om dochter van het uitverkoren volk te zijn en toe te behoren aan Christus,
niet alleen spiritueel maar ook door een bloedafstamming” [2].

De brief aan de Hebreeën die wij vandaag als 1e lezing hebben gehoord,
laat een even groot respect en eerbied voor onze Joodse wortels zien,
wanneer hij het geloof van de aartsvaders bezingt.
Ook hier zoekt een christelijke auteur naar dat wat verbindt,
niet naar wat scheidt!

Hoewel hij vanuit christelijk perspectief tot de conclusie komt
     “Zij hebben het heil alleen uit de verte gezien en begroet”  (Hebr. 11,13b),
komt hij enkele verzen later tot de prachtige uitspraak:
     “maar hun verlangen ging uit naar een beter vaderland, het hemelse.
      Daarom schaamt God zich niet hun God genoemd te worden,
     want Hij heeft voor hun een stad gebouwd” (Hebr. 11,16).

Reeds in het Nieuwe Testament,
vanaf het prilste begin van het christendom dus,
staat er dus al: 
God schaamt zich niet (ook) God van de Joden genoemd te worden!

Een waarheid die helaas in het verleden soms vergeten werd.

Gelukkig heeft het Tweede Vaticaans Concilie
uitdrukkelijk een nieuw begin gemaakt met de dialoog tussen Kerk en Jodendom.
Kardinaal Ratzinger, die als theoloog aan het Concilie had meegewerkt,
kon later als paus van zichzelf zeggen:

Voor mij was het heel helder,
dat dit nieuwe, liefhebbende, begrijpende ‘in elkaar ‘ van Israël en Kerk,
in wederzijds respect voor het wezen van de ander en zijn eigen zending
een belangrijk onderdeel van mijn verkondiging van het christelijke geloof
moest zijn [3].

Maar respect voor elkaar betekent niet het opgeven van de eigen overtuiging.

Zo concludeert de paus, dat Christus de Heiland voor allen is.

Er bestaan geen twee heilswegen.
Christus is ook de Redder van de Joden, niet alleen van de heidenen.
Maar de Kerk richt zich in haar pastoraal handelen niet meer
op de bekering van de Joden.
Zij laat het moment aan de Heer over wanneer wij met elkaar verenigd worden [4].

Dat neemt natuurlijk niet weg, dat iemand op persoonlijk initiatief
wel christen kan worden zoals Edith Stein.

Door haar leven en spiritualiteit mag zij gezien worden
als wegbereider voor het wederzijds respect tussen Christenen en Joden.
——————————–

[1] Geciteerd na Dr. Ilse Kerremans, Edith Stein. Leven aan Gods hand, Halewijn 2014, blz. 59.

[2] Ibidem, blz. 60

[3]  Benedikt XVI, Licht der Welt. Der Papst, die Kirche und die Zeichen der Zeit.
Ein Gespräch mit Peter Seewald, Herder 2010², blz. 106.

[4] Vgl. Ibidem , blz. 133.