Goed om te weten: Uitvaarten met 50 personen mogelijk in de kerk. Pastoor Kanke komt voor de ziekenzalving ook naar corona-patiënten!

17e zo dh jaar C – Seven days without prayer      

17e zo dh jaar C – Seven days without prayer                          Echt/St.Joost, 28-5-19

“Op een dag was Jezus ergens aan het bidden” (Lc. 11,1),
zo begint het evangelie vandaag.

Als je deze zin zo leest en je niet verder in de verschillende evangelies verdiept,
dan zou je de indruk kunnen krijgen,
dat Jezus net zo sporadisch bad als velen van ons.

Maar niets is minder waar.
Jezus had een grote behoefte aan bidden, aan spreken met zijn hemelse Vader.

Hij stond zelfs midden in de nacht op om te bidden,
sprak bij maaltijden een dankgebed (vgl.Lc.6,12)
en dankte en prees zijn hemelse Vader reeds voorafgaand
aan het wonder van de dodenopwekking van Lazarus (Joh.11,41).

En wanneer Jezus op een gegeven moment verklaart,
dat Hij alleen datgene wat de Vader Hem geleerd heeft, verkondigt (vgl. Joh.8,28),
dan moet Hij wel in een voortdurend gesprek met de Vader geweest zijn.

Maar als Hij, de Zoon van God, het nodig had om veel en regelmatig te bidden,
hoeveel te meer hebben wij gewone mensen dat nodig.

Ik ga ervan uit, dat u, die regelmatig naar de kerk komt,
allemaal biddende mensen zijt.
Want voor wie niet bidt, neemt ook de behoefde snel af
om regelmatig de Eucharistie te vieren.

En toch is het goed om bij onze manier van bidden af en toe stil te staan.
Jezus deed ons twee vormen van gebeden voor:

  • het gebed dat in een vaste vorm is gegoten zoals het Onze Vader
    (ook al zien wij bij de verschillende evangelisten kleine variaties in de vorm)
  • en het vrije gebed dat gewoon kan bestaan uit het denken aan God,
    uit vragen, danken, stilte of lofzang.

Beide soorten van gebed hebben wij nodig.
De vaste gebeden zoals een Onze Vader, een Wees Gegroet
of ook een Eucharistisch gebed hebben wij nodig om onze gedachten te ordenen,
maar ook om onze gedachten aan te vullen en te verrijken
vanuit de grote rijkdom van een al eeuwen lang biddende kerkgemeenschap.

Het vrije gebed hebben wij nodig, om tot een meer persoonlijk contact te komen
met de Heer. Zo’n gebed kan altijd, waar je ook bent en wat je ook doet.

  • Je hoort de ambulance en doet een schietgebed voor die arme drommel
    die erin ligt,
  • je loopt door het bos en ziet een schitterend stuk natuur
    en laat even aan de Schepper van dit alles je bewondering merken,
  • je laat je uitgeput in een luie stoel vallen en vraagt aan God:
    “Laat mij weer tot rust komen”.

Dat alles is bidden. En hoe vaker je dit doet, hoe meer behoefte krijg je eraan.
En, en dat is nog veel belangrijker, hoe vaker je bidt, hoe meer het gebed
je leven draagt.

Ik las een tijdje geleden een Engelse spreuk, een echte doordenker.

Omdat je die Engelse tekst eigenlijk moet zien,
want de clou ligt in één enkel afwijkend letter,
ga ik u even erop attenderen waarover het gaat.

Je hebt in het Engels 2 woorden, die precies hetzelfde klinken,
maar een totaal andere betekenis hebben.
Je hebt het woord “week” met 2 e’s en dat betekent natuurlijk
“een week van 7 dagen”
en je hebt het woord “weak”met ea en dat betekent “week in de zin van zwak”.

Het Nederlands kent trouwens een soortgelijke dubbele betekenis
van het woord “week”, maar voor de rest gaat het spel met woorden
alleen bij de Engelse  spreuk op.

De clou van die Engelse spreuk bestaat erin dat hij eindigt met de 2e betekenis,
met het woordje week in de betekenis van “zwak”.

En die spreuk, die wij als een soort geestelijk kauwgum van de week
mee naar huis mogen nemen, luidt:

Seven days without prayer
makes one weak.

Zeven dagen zonder gebed
maken iemand week.