In het pastoorloze tijdperk wordt de website niet bijgewerkt (alleen de Weekberichten)

17e zo dh jaar B – Van minnen en plussen

17e zo dh jaar B – Van minnen en plussen               Echt/St.Joost, 25-7-21

Vandaag horen wij twee verhalen over broodvermenigvuldigingen,
een in het Oude Testament, een in het Nieuwe Testament.

En juist de overeenkomsten tussen de twee verhalen 
laten ons een patroon ontdekken,
dat ook op andere dingen van toepassing is dan op brood alleen,
op dingen namelijk die ook voor ons en in onze tijd gelden.

Laten wij die overeenkomsten eens opnoemen.

In beide gevallen is er maar een beetje brood aanwezig
in verhouding tot het grote aantal mensen dat verzadigd moet worden.

In beide gevallen wordt de onmogelijkheid opgemerkt.
In de eerste lezing zegt de man die de broden moet uitdelen:

“Hoe kan ik dat nu voorzetten aan honderd man”(2Kon.4,43)

en in het evangelie merkt Andreas op:

“Er is hier wel een jongen met vijf gerstebroden en twee vissen,
maar wat betekent dat voor zo’n aantal? (Joh.6, 9)”.

Beide uitspraken kenmerken een belangrijk moment.
In beide gevallen waren de medewerkers namelijk
enorm onder indruk van de schijnbare onmogelijkheid.

Hun blikken gingen als het ware heen en weer
tussen de weinige middelen die ze hadden
en de veel te grote opdracht die ze moesten uitvoeren.

En hier komen wij in beeld.
Staan wij niet ook vaak voor zo’n schijnbare onmogelijkheid,
zeker als het gaat om de kerk in onze tijd?

Zijn ook wij niet soms zonder hoop
wanneer wij kijken naar de geringe invloed
die wij nog hebben op de maatschappij.

Zeggen niet ook wij soms nadat wij iets gedaan hebben op geloofsgebied:
maar wat betekent dat voor zo’n aantal?

Hier komt een alles beslissende zichtwijze om de hoek kijken:
Denken wij statisch of dynamisch? Denken wij in ogenblikken of in processen?

Als wij statisch denken, alleen aan dit ogenblik, aan deze concrete situatie,
dan gaan wij bij de pakken neerzitten en dan gebeurt ook niets.

Als wij in vertrouwen op God handelen, als wij gewoon beginnen
het weinige dat wij hebben uit te delen,
dan wordt een proces op gang gebracht
die onverwachte resultaten kan opleveren.

Bij het statisch denken gedragen wij ons als iemand
die de hele tijd naar de min en de plus van een batterij kijkt,
de min van onze mogelijkheden en de plus van de vele opgaven.
Maar met kijken alleen komen wij er niet. Dan gebeurt niets.

Bij het dynamisch denken daarentegen gaan wij handelen,
brengen wij de min en de plus via de schakelaar bij elkaar
en laten wij de stroom vloeien.
Dan pas brandt bv. het lampje van onze zaklamp.

Zou God zich niet ook vaak zo gedragen als de stroom?
Dat Hij wonderlijke dingen wil doen als wij in vertrouwen op Hem
de minnen en de plussen van een situatie bij elkaar brengen?