3e zo van de Advent (16-12) om 19.00 uur in de Landricuskerk: Viering van Barmhartigheid (30 min, aansluitend biechtgelegenheid)

Pastoor

Pastoor-Rainer-Kanke

Een lichaam heeft ook een ziel nodig.
Zoals God voor de bezieling van een lichaam zorgt zodat het leeft, zo is het ook uiteindelijk God zelf
die een parochie of kerkgemeenschap bezielt.

Als PASTOOR wil ik, Rainer Kanke,
steeds weer proberen God daartoe de kans te geven. Een parochie of kerkgemeenschap is niet maakbaar door menselijke inspanningen.
Het is altijd een medewerken met Gods genade.

Het stappenplan en de doelstellingen van onderstaand Bijbelverhaal
inspireren mij daarbij.
Maar zij kunnen ook voor elke medewerker een inspiratiebron zijn.

Misschien kent u dit Bijbelverhaal wel van de twee leerlingen
die op weg zijn naar het dorpje Emmaüs.

Het is de derde dag na de begrafenis van Jezus.

Bij de leerlingen heerst verdriet en hopeloosheid.
Zij zijn meer bezig met wat er niet meer is,
met de goede oude tijden dan met de toekomst.

En dan komt er een onbekende man aan

  • die een STUK VAN DE WEG MET HEN MEEGAAT,
  • die NAAR HEN LUISTERT
  • die erg GEÏNTERESSEERD IN WAT HEN BEZIGHOUDT
  • en die HEN WEET TE BEMOEDIGEN
    DOOR HET WOORD VAN GOD,
    opgeschreven in de heilige Schriften.

De leerlingen raken geboeid en openen hun hart voor wat hij zegt.
Zij nodigen hem uit bij hen te blijven.

  • En bij HET BREKEN VAN HET BROOD
    herkennen ze de onbekende.
    Het is Jezus die leeft.
    Het is Jezus die blijft.
    Het is Jezus die door niets en niemand meer dood te krijgen is.

Het aanvankelijke verdriet,
de neerdrukkende hopeloosheid,
zij zijn veranderd in een hernieuwd geloof,
in een aanstekelijke hoop
en in een liefde dit ook met anderen wil delen.

Zij zijn weer opnieuw bezield.