Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

Zo vd Goddelijke Barmhartigheid- C Feestmis b.g.v. de 90e verjaardag v diaken Wijnand Beerkens

Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid- C                Echt/St.Joost, 3-4-16

(Tevens in de Landricuskerk op zondag 3-4 om 10.00 uur
Feestmis b.g.v. de 90e verjaardag van diaken Wijnand Beerkens)

Johannes  20, 19-31:

“Vrede zij u”.
Na dit gezegd te hebben toonde Jezus hun zijn handen en zijn zijde”.

Deze bekende scene met de verrezen Heer herhaalde zich als het ware
in de 30’er jaren van de vorige eeuw.
Ook toen liet de verrezen Heer zich weer zien,
ook toen toonde Hij zijn hart,
waartoe zijn doorboorde zijde toegang had gegeven.
Het ging nu wel om een ander soort verschijning, namelijk
om een privéopenbaring aan de Poolse zuster Faustina Kowalska,
maar door de kerkelijke erkenning ervan
kreeg deze verschijning universele betekenis.

Net als op het eerste paasfeest beloofde Jezus ook toen weer zijn vrede.
Het is een vrede voor al degenen die zich vol vertrouwen
tot zijn Goddelijke Barmhartigheid wenden.

Maar Jezus vroeg nog meer in zijn openbaringen
tijdens de visioenen van die zuster. Hij vroeg ook een eigen feestdag
voor zijn Goddelijke Barmhartigheid op de zondag na Pasen.
Deze feestdag kwam er uiteindelijk, toen paus Johannes Paulus II
Zuster Faustina op 30 april 2000 heilig verklaarde.
Wij vieren deze bijzondere feestdag dus vandaag voor de 17e keer.

Ook kreeg Zuster Faustina tijdens een van haar visioenen de opdracht
een schilderij te laten maken van Jezus met twee stralen vanuit zijn hart,
de een rood, de ander wit.
De witte straal duidt het water aan,
dat de zielen rechtvaardig maakt.
De rode straal duidt het bloed aan, dat het leven van de zielen is.
Het bijhorende gebed dat de Heer aan de heilige zusters gaf
om overal bekend te maken luidt:
“O bloed en water, dat uit het hart van Jezus stroomde
als een bron van barmhartigheid voor ons, ik vertrouw op U”

En Jezus voegde eraan toe:
“De personen die vol vertrouwen deze afbeelding vereren,
de huizen – ja zelfs de steden waar ze vereerd zal worden –
zal Ik sparen en beschermen”.

(Citaten uit de Inspiratiegids voor het Heilig Jaar
van de Barmhartigheid door het Bisdom Roermond, blz. 136- 145)

Deze boodschap van de Goddelijke barmhartigheid te verkondigen
is vandaag belangrijker dan ooit.
Natuurlijk moet ze niet alleen met woorden verkondigd worden,
maar ook door de zogenaamde werken van barmhartigheid
in praktijk gebracht worden.

(In de feestmis b.g.v. de 90e verjaardag van diaken Wijnand Beerkens:)

Je zou de werken van barmhartigheid
ook onder het verzamelbegrip ‘diaconie’ kunnen samenvatten.

Komt het echter door tijdgebrek tot een conflict tussen
de verkondiging en de sacramentenbediening enerzijds
en de diaconale taken anderzijds,
dan is de taakverdeling sinds de vroegste tijden vastgelegd.

Zo staat er al in de Handelingen van de Apostelen (Hand. 6,1-6)
dat het niet juist is het Woord van God te verwaarlozen
vanwege de diaconale taken en dat men daarom diakens moet wijden.
Door het Tweede Vaticaans Concilie werd dit oude ambt
van permanente diaken weer in ere hersteld.

De Landricusparochie mag met trots vermelden,
dat zij in Wijnand Beerkens , die gisteren zijn 90e verjaardag vierde,
niet alleen de oudste actieve diaken in haar midden heeft,
maar ook de dienstoudste.
35 jaar geleden werd hij immers als eerste in Limburg
tot permanent diaken gewijd.
Natuurlijk ging er al een hele staat van verdiensten aan vooraf,
voordat Mgr. Castermans hem als kandidaat ontdekte en voorstelde.

Vanwege het vroege overlijden van zijn ouders
zorgde Wijnand immers reeds op jonge leeftijd
voor  zijn 11 broers en zussen  en verwierf hij toen
alle huishoudelijke vaardigheden die hem later goed van pas kwamen.
Vooral zijn naaikunst is tot ver over de grens bekend.
Samen met de door hem opgerichte missienaaikring
maakte hij immers meer dan 500 prachtige misgewaden
en vele drapeaus en vlaggen.
Vandaag dragen wij natuurlijk ‘zijn’ misgewaden
en wapperen ‘zijn’ vlaggen in de toren.

Door het dopen van kinderen, het bezoeken van zieken
en de assistentie bij uitvaarten en andere missen
gaf Wijnand Beerkens ook aan zijn specifiek diaconale taken
onvermoeibaar invulling.

Zijn grootste inzet gold en geldt echter de muziek.
In 1950 als koster-organist in Arcen begonnen, kwam hij,
na een tussentijd in Heerlen, uiteindelijk in 1979 naar Echt.
Hier was hij de oprichter van een kinderkoor,
is hij nog altijd organist van het Gregoriaans herenkoor
en dirigent-organist van het bejaardenkoor in de Egthe.

En omdat orgelspelen de activiteit is,
die onze jarige diaken het langst heeft beoefend,
hebben wij als parochiecomité een heel bijzonder kunstwerk laten maken,
dat wij hem nu namens de parochie willen overhandigen.

2016-04-03 11.17.23