Geef je op voor een bijzondere Bijbelavond over het Hooglied, het liefdeslied aller liefdesliederen: di 9-4 om 20.00 uur Trefcentrum Diepstraat 4

Paaspreek 2016 – Waarom zoekt ge de levenden onder de doden?

PAASPREEK 2016 – Waarom zoekt ge de levenden onder de doden?

Lucas 24,1-12 (Evangelie Paaswake) Hij is verrezen

Toen paus Franciscus in de Paasweek 2014 zijn wekelijkse audiëntie hield,
riep hij de mensenmassa op het Sint Pietersplein op
een bepaalde vraag drie keer te herhalen.
Wat was dat voor een vraag en waarom vond de paus het zo belangrijk
deze vraag als een schoolmeester drie keer te laten herhalen?

Het was de vraag die aan de vrouwen bij het graf van Jezus werd gesteld
(wij hoorden ze gisterenavond in het evangelie van de Paaswake):
“Waarom zoekt ge de levende onder de doden? (Lc.24,5)  …
Waarom zoekt ge de levende onder de doden?”

De vrouwen hadden helemaal geen levende gezocht.
Zij waren op weg geweest naar een dode.
De welriekende kruiden die ze meegenomen hadden,
konden misschien heel even, heel vluchtig
de belofte van lente, van leven oproepen,
maar dan zou de realiteit van de dood het winnen van het vluchtige ogenblik.

Hoe dikwijls doen wij, geestelijk gezien, hetzelfde:
Op weg zijn naar een doodse situatie
en ons met een snel vervliegend geurtje voor de gek houden.

Bij voorbeeld als het gaat om materiële dingen, waarvan wij denken:
“Dat is het, dat maakt mij gelukkig”.
En waarvan wij na een tijdje al denken: “Is dat alles? Was het dat nu?”

Dan merken wij hoezeer wij het nodig hebben,
dat ook ons de vraag gesteld wordt:
“Waarom zoekt ge de levende onder de doden?”

De materiële dingen zijn niet bij voorbaat slecht,
maar zijn dood, zij leven niet en geven ook geen leven.
En daarom komen wij in een doodlopende situatie
wanneer wij ons eraan vastklampen.

Maar waar dan wel het leven, ja zelfs de levende zoeken,
wanneer Hij niet in het aardse, in het materiële, in het vergankelijke
te vinden is?

De vrouwen aan het graf kregen het advies
zich aan de woorden van Jezus te herinneren (vgl. Lc.24,6).
De woorden die geen loze woorden bleken te zijn,
woorden die bewaarheid werden en door betrouwbare getuigen onderstreept:

“De Mensenzoon moet overgeleverd worden in zondige mensenhanden
en aan het kruis geslagen, maar op de derde dag verrijzen”(Lc.24, 7).

Dit zijn de woorden van de Levende
waarop miljoenen mensen al 2000 jaar lang hun leven hebben gebouwd
en nog bouwen.

Natuurlijk is het gemakkelijker een stenen graf te zien
dan in de Levende te geloven.
Natuurlijk is het gemakkelijker op de statistieken
van het onder zoek ‘God in Nederland’ te vertrouwen
dan op de woorden van de Levende.
Natuurlijk is het gemakkelijker de Kerk van Nederland alvast dood te verklaren
dan tegen de massa in aan de Levende vast te houden.
Daarom vond de paus het zo noodzakelijk, dat zich ieder van ons
steeds opnieuw de vraag laat stellen:
”Waarom zoekt ge de levende onder de doden?”

“Die vraag”, zo de paus, “doet ons de bekoring overwinnen achterom te kijken,
naar wat gisteren geweest is.
Zij stuwt ons vooruit naar de toekomst.
Jezus is niet in het graf, Hij is verrezen!
Hij is de Levende, die altijd opnieuw zijn lichaam, dat de Kerk is, vernieuwt”.
(vgl. Audiëntie op de Woensdag onder het Octaaf van Pasen, 23 april 2014)

Hij is de Levende, die altijd bij ons blijft tot aan de voleinding van de wereld (vgl. Mt. 28,20)