- Parochie Echt - http://www.parochieecht.nl -

Kerstpreek 2016 – Eigen preek voor de gezinsmissen

Preek voor de gezinsmissen                           Echt/St.Joost 24-12-2016

Een paar jaar geleden gebeurde het in een grote kerk in Duitsland
dat de kerststalbouwers van die kerk vlak voor de nachtmis merkten,
dat het kerstkind verdwenen was.
“Maar ik weet zeker, dat wij het in de kribbe gelegd hebben”,
zei een van hen.
“Ja”, zei de een ander, “ik heb er zelfs nog een foto van gemaakt”.

Nu lag die grote kerk midden in een winkelstraat
en elke dag kwamen er honderden mensen langs
en ook menige bezoeker stapte naar binnen.
Meteen werd een van de bezoekers verdacht.
Die zal het Kerstkind wel gestolen hebben.

De vrijwilligers liepen meteen naar de pastoor
om hem van de diefstal te vertellen.
Natuurlijk was de pastoor ook heel erg geschrokken,
want het was een nogal kostbaar beeldje.
“Waar krijgen wij nu zo snel een Kerstkind vandaan”,
vroegen de vrijwilligers.
“Zullen wij een kind vragen ons een pop te lenen?
Of zullen wij misschien voor een levende baby zorgen?”

De pastoor dacht heel even na en zei toen:
“Laat die kribbe maar leeg.
Ik probeer het samen met de kerkgangers wel op te lossen”.

Nou, de vrijwilligers vonden het maar een raar idee,
een kribbe zonder Kerstkind, maar ze konden nu
zo kort voor de nachtmis toch niets meer doen.

Toen de mensen voor de nachtmis al vroeg naar de kerk kwamen
om nog een zitplaats te krijgen, ging iedereen eerst bij de kerststal langs.
De lege kribbe viel natuurlijk meteen op
en de mensen begonnen te praten.
“O, misschien legt de pastoor pas tijdens de mis het kindje erin”, zei er een.
“Dat heeft hij wel nog nooit eerder gedaan”, zei een ander.

En toen begon de mis.
De pastoor kwam het altaar op en ook de misdienaars,
maar het kerstkindje dook nergens op. Bij de preek zei de pastoor:

“Beste mensen, vanmiddag is iets gebeurd.
Het Kerstkind is verdwenen.
Misschien gestolen, misschien door een grapjas ergens verstopt.
Ik weet het niet.
Maar ik heb in elk geval besloten,
mijn preek die ik al helemaal had voorbereid, niet te houden
en ons in plaats daarvan een vraag te stellen:

Is het eigenlijk erg, dat de kribbe in onze kerststal leeg is?
Natuurlijk is het jammer vanwege de materiële waarde van dat beeldje,
maar vanuit het geloof bekeken moet die kribbe toch eigenlijk leeg zijn.

Jezus ligt toch ook niet meer in de echte kribbe.
Hij is toch volwassen geworden, gestorven en verrezen.

Natuurlijk is het een mooi hulpmiddel om met een kerstal uit te beelden
hoe het toen misschien was, meer dan 2000 jaar geleden.
Maar als dat alles is, als wij alleen maar uitbeelden wat toen was,
dan hadden wij net zo goed medewerkers in een museum kunnen worden.

Neen, Jezus wil veel meer.
Hij wil in ons hart komen, Hij wil dat wij ons hart tot een kribbe maken.
Hij wil dat wij Hem regelmatig vragen: Jezus, wat wil je dat ik doen zou?

Een van Jezus’ leerlingen heeft het heel bondig samengevat:
“Wie Jezus heeft, heeft het leven gevonden;
wie Jezus niet heeft, heeft ook het leven niet”(Vgl. 1 Joh.5, 12)”.

Ik wens u allen toe, dat U Jezus in u heeft en zo het ware leven vindt.
In deze zin: Zalig Kerstmis!