Donderdag 20 juni viert de Wereldkerk Sacramentsdag. In de Landricuskerk is van 10.00 -18.30 uur eucharistische aanbidding. Feestmis 19.00

Hoogfeest van Petrus en Paulus

Hoogfeest van Petrus en Paulus                   Echt/St.Joost, 29-6-2014

Trekken wij de stop uit de afvoer van onze wastafel, dan begint het water te draaien en zoekt het het middelpunt op, voordat het door de afvoer loopt. Middelpuntzoekende krachten zijn hier aan het werk.

Kijken wij daarentegen door het ronde venstertje van onze wasmachine, dan zien wij – vooral bij het centrifugeren- middelpuntvliedende krachten aan het werk.

Middelpuntzoekende en middelpuntvliedende verschijnselen, wij kennen ze allemaal. Maar wat hebben deze voorbeelden met het hoogfeest van Petrus en Paulus te maken, dat wij dit weekend vieren?

Nou, is zekere zin komt de rol die de heilige apostel Petrus vervulde, overeen met de middelpuntzoekende kracht. Als eerste paus formuleerde hij immers het geloof, dat de hele kerkgemeenschap bij elkaar moest houden. “Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God” (Mt.16,16), beleed hij.

Jezus ziet in deze belijdenis het fundament waarop Hij de kerk­gemeenschap wil bouwen. Jezus is enthousiast. Eindelijk heeft iemand iets van zijn boodschap begrepen, eindelijk komt iemand met een bovennatuurlijke uitspraak die het zuiver menselijke redeneren te boven gaat. Zijn antwoord is dan ook: Zalig zijt gij Simon, zoon van Jona, want niet vlees of bloed hebben u dit geopenbaard maar mijn Vader die in de hemel is. Op mijn beurt zeg Ik u: “Gij zijt Petrus; en op deze steenrots zal Ik mijn kerk bouwen”(Mt.16, 17-18).

Het middelpunt is niet de paus zelf, maar degene die hij belijdt: Jezus Christus, en weliswaar in zijn volle omvang als Zoon van God.
Van dat ogenblik af werden telkens weer in de kerkgeschiedenis nieuwe leerstellingen, nieuwe inzichten en nieuwe gedragingen aan dit criterium getoetst: past dit of dat bij de leer die Jezus met het gezag van God heeft verkondigd?

Want, zo lang men daarvoor openstaat, is er beweging, is er leven in de kerk. Wie er echter niet voor openstaat, lijkt op de stop van de wastafel die het middelpunt afdekt: de afvoer. En wat is dan het gevolg? Stilstaand, doods water of toegepast op de Kerk: doodse structuren zonder innerlijk leven.

 

 

De apostel Paulus, de grote volkerenapostel, die in zijn leven het hele middellandse zeegebied bereisde en overal het geloof verkondigde, kunnen wij eerder met een middelpuntvliedende kracht vergelijken. Natuurlijk niet in die zin, dat hij het middelpunt Jezus Christus, Zoon van God, losliet, maar doordat Hem altijd bij zich droeg.

Zo schreef hijzelf: “Ik verzeker u: het evangelie dat ik verkondigd heb, is niet door mensen uitgedacht. Ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd, maar door een openbaring van Jezus Christus”.

Op die manier droeg Paulus de Blijde Boodschap tot de uiteinden van de toen bekende wereld.

Petrus en Paulus kunnen dus aangeduid worden door de middelpunt­zoekende, resp. middelpuntvliedende krachten. En toch vulden ze elkaar aan.

Dat werd heel mooi duidelijk toen zich het geval voordeed, dat Paulus steeds meer niet-joden voor het christelijk geloof wist te winnen.
Toen kreeg hij een hevige reactie uit de groep van de voormalige joden die christen waren geworden. Zij wilden eerst, dat alle heidenen zich lieten besnijden, dus joden werden, alvorens christen te worden.

Paulus was het er niet mee eens. Maar om zeker te zijn, werkelijk in de zin van de kerk op te treden, ging hij naar Jeruzalem en legde het geval aan de eerste paus Petrus en de andere apostelen voor. Hij kreeg gelijk.

In navolging van de apostel Paulus zouden in latere eeuwen alle grote missionarissen er groot belang aan hechten, een officiële zending door de paus te krijgen.

Middelpuntvliedende krachten kunnen in de kerk immers niet zonder de middelpuntzoekende krachten. Want er is maar een middelpunt: Jezus Christus, de Zoon van God.