Donderdag 20 juni viert de Wereldkerk Sacramentsdag. In de Landricuskerk is van 10.00 -18.30 uur eucharistische aanbidding. Feestmis 19.00

Allerheiligen 2016 – Zijn voor de ander/Ander

Allerheiligen 2016 – Zijn voor de ander/Ander

Wanneer ik nu met mijn microfoon naar u toe zou komen om te vragen,
of u een heilige zou willen worden, dan – denk ik –
zullen de meeste van u verschrikt opkijken en iets antwoorden
in de trend van: “Laten wij maar gewoon doen, dat is al gek genoeg”
of “nou, ik wil liever niet boven het maaiveld uitkomen”.
Een ander zou misschien zeggen:
“Neen, dat is niet voor mij weggelegd,
laat dat maar over aan een paar vrome zusters”.

Maar, als ik u zou vragen: “Wilt u gelukkig zijn, diep gelukkig;
wilt u in harmonie leven met uzelf, met uw leven, met uw werk?”
zouden dan ook zo velen ontwijkend antwoorden?

En toch zijn beide vragen ten nauwste met elkaar verbonden.

Om te begrijpen wat een heilige is en hoe ieder van ons geroepen is
om heilig te worden, moeten wij kijken naar het diepste wezen
van ons menszijn.
En of wij het in onze egoïstische en individualistische maatschappij
nog waar willen hebben of niet: wij zijn geschapen voor de ander,
de ander met klein beginletter en voor de Ander met hoofdletter, voor God.

Heel af en toe wordt dit ons bewust,
wanneer wij b.v. als jonge ouders voor de zoveelste nacht moeten opstaan
om naar de huilende baby te kijken.
Natuurlijk wil je het kind dan wel eens achter het behang plakken,
maar uiteindelijk voel je aan: het is goed wat ik doe,
het kind is helemaal afhankelijk van mij en ik ben er helemaal voor het kind.
Je beseft dat je in overeenstemming bent,
in harmonie met je wezen als ouder dat daarin bestaat
om er te zijn voor het kind.

Of neem nu die indrukwekkende gevallen
die ik al een paar keer heb meegemaakt,
hoe familieleden soms maanden- en jarenlang zorgen voor een zieke.
Hoe vaak hoor je niet dat ze zeggen:
“Als ze mij dat tevoren hadden gezegd wat daar op mij afkomt,
had ik het niet gekund”.
Maar in hun toewijding bij de verzorging, in hun overgave aan de situatie,
kwamen langzaam maar zeker hun beste eigenschappen naar boven.
Natuurlijk hoort er soms een fase van opstandigheid bij,
van weg willen lopen en het niet meer aankunnen,
maar hoe vaak overwint niet de liefde, het er zijn voor de ander.

En wie voelt dan niet dat hij juist handelt,
in harmonie met zijn diepste wezen, met zijn eigenlijke ik?
Hoeveel ware grootheid ontstaat juist op en rond een ziekbed,
door de patiënt zelf die ondanks pijn en frustratie
de liefde van de ander probeert te waarderen
en door de omgeving die de liefde wil geven.

Als dit er zijn-voor-de-ander zich ook uitstrekt
op de Ander met een hoofdletter, op God,
als je liefde tot Jezus zo je leven doordringt
dat je uit liefde tot Hem op alle terreinen van je leven
tot je ware zelf wilt komen,
als je geduldig de harde korst van je egoïsme
door zijn onvermoeibare vergeving laat afkappen,
dan blijven alleen je beste eigenschappen over.

Een zo begrepen heiligheid is niet afhankelijk van een bepaalde plaats
zoals een klooster of gekoppeld aan een bepaalde studie zoals theologie.
Je beste eigenschappen, je eigenlijke ik, naar boven laten komen
kan overal ter wereld, in elk rechtschapen beroep, in elke levensstaat.

Wie b.v. kwalitatief goed werk levert dat de klant tevreden stelt
en wie daarbij ook nog vriendelijk en rechtvaardig is,
die laat op dat terrein zijn beste ik zien.

Wie bewust en geduldig ook de vervelende alledaagse verplichtingen
in de opvoeding en de huishouding op zich neemt, uit liefde voor de ander,
die kan ook door aardappelen te schillen en luiers te verwisselen
een stuk groeien in heiligheid.

Alles wat bijdraagt om te komen tot je diepste innerlijke wezen
– het zijn voor de ander – alles wat je egoïsme afbreekt,
brengt je op weg een heilige te zijn.

En, dat is nou het gekke, het maakt je nog gelukkig ook.
Omdat je namelijk steeds meer in harmonie leeft met je eigenlijke ik,
krijg je een innerlijk vrede waarover Jezus zei,
dat de wereld die niet kan geven.