Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

6e zo van Pasen B – Zijn vreugde in ons

6e zo van Pasen B – Zijn vreugde in ons          St.Joost/ Echt 9-5-2015

Evangelie: Johannes 15, 9-17         “Opdat mijn vreugde in u moge zijn”

Vandaag wordt ons vreugde beloofd.
Een vreugde zelfs, die kan groeien totdat ze eens volkomen is.
Wie zou die vreugde niet willen ervaren?

Maar laten wij eerst nadenken welke vreugde hier precies bedoeld is.

In het Grieks, de taal van het Nieuwe Testament,
is het woord voor vreugde (chara)
verwant met het woord voor genade (charis).
Vreugde en genade hebben dus iets gemeenschappelijks.
Ook in de Hebreeuwse taal, de taal van het Oude Testament,
bestaat een soortgelijke samenhang tussen vreugde en genade.

Deze taalkundige verwantschap verwijst naar een diepere werkelijkheid:
vreugde word je geschonken, is genade.
Vreugde kun je niet zelf maken zoals sjpas en plezeer”.

De vreugde, die de Bijbel bedoelt, ligt ook dieper dan “sjpas en plezeer”
en kan zelfs samengaan met uiterlijke omstandigheden,
die alles behalve vreugdevol zijn.
Enkele weken geleden lazen wij bv. in de Handelingen van de Apostelen
dat de apostelen, na gegeseld te zijn, het Sanhedrin verlieten,
“verheugd dat ze waardig bevonden waren smaad te lijden
omwille van de naam (van Jezus)” (vgl. Hand. 5,40-41).

Hiermee komen wij meteen bij een tweede aspect
van die Bijbelse vreugde.
Het gaat niet om een vreugde vanwege het lijden op zich
(christenen zijn geen masochisten),
maar om een vreugde vanwege een grote liefde
die zich kon bewijzen in de beproeving van het lijden.

Hoeveel echtgenoten die hun man of vrouw
tot het laatst hebben verpleegd,
hoeveel kinderen die hun ouders jarenlang hebben verzorgd,
herkennen dit: die stille, innerlijke vreugde alles gedaan te hebben
wat in hun macht lag, alles uit liefde, ook al viel dat soms heel erg zwaar.

Wij zien dit ook in het evangelie van vandaag.

Jezus belooft ons:
“Dit zeg Ik u opdat mijn vreugde in u moge zijn
en uw vreugde volkomen moge worden”.
Maar wanneer zegt Hij dit?
Op de vooravond van zijn lijden en sterven.
In het wisse vooruitzicht wat hem te wachten staat,
spreekt Jezus over de vreugde! (vers 11-13)

Maar ook Jezus is geen masochist, Hij houdt niet van het lijden op zich.
Wat Hij doet, doet Hij uit liefde, uit liefde voor ons,
ook al betekent dit voor Hem lijden en sterven.

De liefde is dus de diepere bron, waaruit de vreugde opborrelt.
Een vreugde die zelfs in het lijden niet helemaal verdwijnt.

Maar als wij die liefde loslaten, als wij Jezus zelf los laten,
dan laten wij ook de bron van de vreugde los.

Daarom smeekt ons Jezus vandaag

“Blijft in mijn liefde”. En Hij voegt eraan toe:
Als ge mijn geboden onderhoudt, zult gij in mijn liefde blijven,
gelijk Ik, die de geboden van mijn Vader heb onderhouden,
in zijn liefde blijf” (vers 10)

Zegt Hij dit om het ons lastig te maken?
Neen, ook hier gaat het niet om de geboden op zich,
maar om de liefde, om Jezus zelf,
met wie wij door het onderhouden van de geboden verbonden blijven.

Dan kan een prachtige wisselwerking plaats vinden:

Door het onderhouden van de geboden
blijven wij in de liefde van Jezus
en daardoor kan Hij ons zijn vreugde schenken:

“Dit zeg Ik u, opdat mijn vreugde in u moge zijn
en uw vreugde volkomen moge worden”(Vers. 11).