Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

5e zo dh jaar C – Missionarissen van de Barmhartigheid

5e zo dh jaar C – Missionarissen van de Barmhartigheid    Echt/St.Joost 7-2-16

De roepingverhalen in alle drie de lezingen vandaag
(dus ook in de lezing uit de profeet  Jesaja die wij niet hebben gelezen)
maken een ding duidelijk:
een echte roeping veronderstelt het besef van de eigen zwakheid.

De profeet Jesaja zegt van zichzelf:
“Ik ben een mens met onreine lippen” (Jes. 6,5b)

De apostel Paulus is zich eveneens van zijn onwaardigheid bewust,
wanneer hij schrijft:
“Ja, ik ben de minste van alle apostelen, niet waard apostel te heten,
want ik heb Gods kerk vervolgd” (1Kor.15,9).

En van de apostel Petrus worden de woorden overgeleverd:
“Heer, ga van mij weg want ik ben een zondig mens” (8b).

God roept niet degenen, die zichzelf geweldig vinden,
maar juist degenen die weten om hun zwakheid,
die beseffen dat ze Gods barmhartigheid zelf hard nodig hebben.

Dit is dan ook de reden dat ik ‘ja’ heb gezegd
toen de bisschop mij samen met 5 andere priesters uit ons bisdom vroeg,
om ons als Missionarissen van de Barmhartigheid ter beschikking te stellen .
Op carnavalsdinsdag hebben wij een ontmoeting met de paus in Rome,
die ons op deze bijzondere taak gaat voorbereiden
en op Aswoensdag krijgen wij dan in de Sint Pieter
tijdens de grote concelebratie door de heilige Vader
de zending tot Missionarissen van de Barmhartigheid.

Ik heb lang erover nagedacht of ik op dit verzoek wel in moest gaan,
gezien ik mij daar helemaal niet zo waardig voor voel.
Doorslag gaf uiteindelijk psalm 51, die ik vaak mediteerde.

Die psalm begint met de woorden:
“Ontferm u over mij in uw barmhartigheid,
delg mijn zondigheid in uw erbarmen”.

13 verzen lang spreekt degene die dit gebed bidt
over zijn eigen zondigheid en onvolmaaktheid
en dan pas-  na 13 verzen! – formuleert hij
in een enkele vers zijn zending, zijn missie.

En die luidt:

Dan zal ik de dwalenden uw wegen leren,
alle schuldigen terugvoeren tot U.

Precies dat ik ook de taak van de Missionarissen van de Barmhartigheid:

De mensen van de dwaling afhelpen,
dat Gods barmhartigheid grenzen kent.

Neen, hemelwijd is Uw erbarmen, tot aan de wolken reikt Uw trouw,
staat herhaaldelijke keren in de heilige Schrift (zie bv. Ps. 108,15).

Maar ook de mensen van de dwaling afhelpen,
dat je geen spijt hoeft te hebben
, dat je geen voornemens hoeft te maken
om het beter te doen, want God zal toch wel alles vergeven.
Dan houdt je geen rekening met Gods rechtvaardigheid,
die nooit opgeheven wordt, maar wel overtroffen wordt
door zijn grenzenloze barmhartigheid.

De enige manier
hoe wij die oneindige barmhartigheid van God toch kunnen mislopen
is te denken dat wij ze niet nodig te hebben.
Jezus zegt niet voor niets dat er in de hemel meer vreugde is
over één zondaar die zich bekeert, dan over negenennegentig
die geen bekering (menen) nodig te hebben. (vgl. Lc.15,7.10).

Daarom hoort het tot de verdere taak
van de Missionarissen van de Barmhartigheid de mensen te helpen
hun zwakheid bewust te worden en hun zonden te belijden
.

Jezus maakte van elke bekering een vreugdefeest,
de paus straalt deze vreugde uit, zoals ieder kan zien,
en wij, Missionarissen van de Barmhartigheid,
willen die vreugde graag met u delen.
Opdat het Jaar van de Barmhartigheid een echt feest wordt. Amen.