Geef je op voor een bijzondere Bijbelavond over het Hooglied, het liefdeslied aller liefdesliederen: di 9-4 om 20.00 uur Trefcentrum Diepstraat 4

5de zondag vd Veertigdagentijd – Opwekking Lazarus

5e zondag van de Veertigdagentijd (A)                            Echt/St.Joost  6-4-14

Joh. 11,1-45 Opwekking Lazarus

Wat kunnen wij leren uit het huidige evangelie over onze manier van bidden en Gods manier om ons gebed te beantwoorden?

De zusters van Lazarus stuurden Jezus een boodschap:
“Heer, hij die Gij lief hebt, is ziek” (Joh.11,3).

Het feit dat Jezus Lazarus (en zijn zussen) lief had, wordt tot drie keer toe herhaald in het huidige evangelie. Twee keer aan het begin en later nog een keer, vlak voor het moment suprême van het grote wonder.

  • Ook voor ons gebed zou moeten gelden, dat het uitgangspunt van ons gebed de overtuiging moet zijn dat God ons werkelijk lief heeft. Dit moeten wij ons steeds weer voor ogen halen, ook als er ogenschijnlijke tegenslagen zijn.

Want die tegenslagen hadden ook de zussen van Lazarus te verwerken: Jezus bleef veel te lang weg, totdat het menselijkerwijs te laat was en Lazarus gestorven was. Hoe moeten zich Martha en Maria gevoeld hebben, hoe vertwijfeld moeten ze zijn geweest!  Klinkt dit niet ook een beetje door in de eerste woorden die de twee zussen (onafhankelijk van elkaar) tot Hem richten: ”Heer, als Gij hier was geweest, zou mijn broer niet gestorven zijn””(Joh.11,21en 32)

Waarom liet Jezus bewust op zich wachten met deze gebedsverhoring? Het evangelie laat ons vandaag een glimp zien van het goddelijk zicht op de dingen. Jezus die zo van Lazarus hield, dat Hij zelfs om de dood van zijn vriend weent, geeft een verrassende uitleg: “Lazarus is gestorven en omwille van u verheug ik Mij dat Ik er niet was, opdat gij moogt geloven”. (14b.15a).

Jezus plaatst alles in de grotere context van het geloof.
Deze dodenopwekking gaf de leerlingen de kans, om nog dieper in Hem te geloven als de Zoon van God en als het ware een herinnering op te slaan van zij almacht. Zij waren ze een beetje toegerust voor de ontredderende momenten van zijn kruisiging en dood.
Deze dodenopwekking gaf aan Martha en Maria de kans, ondanks hun grote verdriet, op Hem te blijven vertrouwen.
De opwekking van een dode die na 4 dagen al in ontbinding was, was het sterkste wonder van Jezus en gaf aan alle aanwezigen nog een keer een laatste kans om in Hem te geloven.

Het geloof stond dus bij Jezus voorop, niet de lichamelijke genezing. Want sterven doen wij allemaal. Ook de opwekking van Lazarus was alleen maar een tijdelijke levensverlenging.

Maar allen die op grond van de dodenopwekking voortaan in de Heer geloofden en op Hem vertrouwden, kregen wel eeuwig leven bij Hem.
En dat is het, waarom het Jezus eigenlijk ging en nog altijd gaat:
eeuwig leven bij Hem mogelijk te maken.

  • Wat kan dit voor ons betekenen, voor ons gebed in het bijzonder? Zou het niet kunnen betekenen, dat God ook onze vragen om genezing in een veel grotere context ziet?

Zou het niet kunnen dat God ook ernaar kijkt, of een zieke mens en zijn familie juist in die zware tijd tot een groter geloof en vertrouwen in de God komt, ook al is dat vaak een hele worsteling.

Zou het niet kunnen dat God ook ernaar kijkt, hoe een zieke mens door zijn ziekte leert zich los te maken van de vele onbenulligheden in het leven en zich te richten op de mensen en de waarden die er echt te doen?

Zou het niet kunnen dat God ook ernaar kijkt, hoeveel liefde los komt in de omgeving van hen, die de zieke mens nabij willen zijn?

 

Misschien ligt hier een reden dat het ene gebed zo verhoord wordt als wij dachten en een ander gebed op een andere manier, minder duidelijk voor onszelf.

 

Maar allemaal zullen ze te maken hebben met waarom het Jezus eigenlijk gaat: eeuwig leven bij Hem mogelijk te maken.

 

En als dan iemand zegt: Ja, maar mijn man, mijn vrouw, die heeft dit niet verdiend, die was altijd zo goed. Ook dan leert ons ook het huidige evangelie dat het wel of niet verdienen verkeerde categorieën zijn waarin wij denken.

Want het was juist bij zijn vriend Lazarus, bij hem om wie de Zoon van God zelf geweend heeft, dat Hij ons inblik wilde geven in zijn goddelijke manier van denken die soms zo anders is als wij verwachten.