Bijbelavond: Tobias ontmoet de engel Rafaël. Geef je tijdig op bij r.kanke@home.nl Zie verder bij nieuws.

Preek in de Clustermis bgv. de overdracht van het moderatorschap

Preek in de Clustermis bgv. de overdracht van het moderatorschap
                                                                                    Koningsbosch, 14-1-2019

“Komt, volgt Mij: Ik zal maken dat gij vissers van mensen wordt” (Mc.1,17).

Als wij over deze uitspraak van Jezus nadenken,
dan kan ze ons in eerste instantie best wel opstandig maken.

Wat is dat nu een vergelijking: mensen vissen!

Ten eerste ga je dan tegen de vrijheid van die mensen in.
Je behandelt ze blijkbaar als tegenstribbelende visjes
die niet aan het onbarmhartige net kunnen ontsnappen.

En ten tweede: Als je die mensen met vissen vergelijkt
die je uit het water haalt, dan wil je blijkbaar dat ze dood gaan
net zoals dat bij de vissen gebeurt die uit het water worden gehaald.

De kerkvaders was deze tegenstrijdigheid ook al opgevallen
totdat ze het antwoord vonden.
Wacht even, zeiden ze: Wij moeten naar de uitgangssituatie kijken.

Voor een vis is het water de natuurlijke leefomgeving
en eruit gehaald worden betekent de dood,
maar voor een mens is het precies andersom!
Mensenvissers redden juist de mensen!

Nu had Jezus natuurlijk bij het woord “mensenvissers”
iets anders op het oog dan een badmeesteropleiding.

Ook daar waren de kerkvaders al achter en zeiden:
Met het water, de onnatuurlijke leefomgeving voor de mensen,
is het gewone leven hier op deze aarde bedoeld.

Zonder geloof, zonder een perspectief op een eeuwig leven bij God,
zonder het besef oneindig en onvoorwaardelijk door die God bemind te zijn,
is dit leven hier op aarde letterlijk alleen maar dodelijk,
is het een “Sein zum Tode” zoals de Duitse filosofen zeggen.

Daarom is het een grote weldaad,
als je de mensen uit dit zinloze bestaan kunt vissen
en hun hoop en zin kunt geven,
een gelovig perspectief dat aan alles een nieuwe betekenis kan geven.

Misschien vraagt u zich af:
is een leven zonder dit perspectief dan echt zo dramatisch?

Nou, laten wij dan even naar de uitersten kijken.

Elke dag plegen in Nederland gemiddeld vijf mensen zelfmoord.
Dat is het hoogste aantal ooit. 

Onder 20- tot 30-jarigen is suïcide zelfs doodsoorzaak nummer 1(in 2014) .
94.000 mensen per jaar doen in Nederland een poging om zichzelf te doden.

En daarbij komen nog zo’n 410.000 mensen jaarlijks,
die naar schatting van het Trimbos-instituut met zelfmoordgedachten
rondlopen.         (https://www.113.nl/informatie/feiten-en-cijfers-over-suicide)

Natuurlijk is het niet aan ons om over al deze vertwijfelde mensen te oordelen
en natuurlijk kan ook een psychische ziekte de oorzaak zijn voor zo’n daad.

Ik haal deze cijfers alleen aan, om duidelijk te maken,
hoe belangrijk het is, een echt perspectief te hebben in je leven
en om duidelijk te maken, hoe belangrijk mensenvissers kunnen zijn,
ook in minder extreme situaties.

Blijft alleen nog de vraag:
Gaan wij als mensenvissers niet tegen de vrijheid van de mensen in?

Kijken wij dan naar Jezus, hoe Hij zijn eerste leerlingen viste.
Hij zei alleen maar “Komt, volgt Mij”.
Hij oefende geen dwang uit, Hij gebruikte geen manipulatie.
Zij waren vrij om Hem te volgen of niet.
Zebedeüs en de dagloners bv. bleven in de boot achter en volgden Hem niet.

Laten wij ons allen, dus niet alleen de priesters, voornemen
om zoals Jezus mensen te vissen met de netten van vrijheid en liefde.

Een net wil ook bij elkaar houden. Wij zien overal om ons heen,
hoe kleinere en grotere gemeenschappen uit elkaar vallen,
in onze maatschappij, maar ook in de kerk.
Van een net van liefde, dat ons samenhoudt, is vaak weinig te merken.

Die versplintering,
dit onvermogen de eenheid ondanks een verscheidenheid te bewaren
en compromissen te sluiten, getuigt zeker niet van Gods Geest.
Daarom is het goed naar de apostel en evangelist Johannes te luisteren,
die een van de eerste mensenvissers was.
Bij hem kunnen ook wij als eenvoudige mensenvissers in de leer ga.
Bij hem, die ons bijna smekend oproept:

“Vrienden, als God ons zozeer heeft liefgehad,
moeten ook wij elkander liefhebben”(1Joh.4,11)

Laten wij daar in dit nieuwe jaar, ieder op zijn plek en met zijn talenten,
werk van maken in onze parochies.

En laten wij daarbij ook af en toe ons net uitgooien over alle 5 parochies heen
zoals wij dat vanavond doen en zoals wij dat ook van plan zijn
met de geplande Bijbelbijeenkomsten voor het hele cluster.