Donderdag 20 juni viert de Wereldkerk Sacramentsdag. In de Landricuskerk is van 10.00 -18.30 uur eucharistische aanbidding. Feestmis 19.00

4e zo vh jaar A – De kerk van de Zaligsprekingen

4e zo vh jaar A – De kerk van de Zaligsprekingen    Echt/St.Joost, 29-1-17

Matteüs 5, 1-12a :  “Hij onderrichte hen aldus:…”

Wie ooit het geluk heeft gehad om naar Israel te mogen reizen,
die kent waarschijnlijk ook de kerk van de Zaligsprekingen.
Hoe graag zou ik u een foto van deze bijzondere kerk willen laten zien.
Want wie de kerk van de Zaligsprekingen gezien heeft,
die heeft als het ware de sleutel in handen
om het huidige evangelie beter te verstaan.
Ik kan u alleen maar aanbevelen om die foto op internet op te zoeken.

Het gaat om een relatief jonge kerk.
Zij werd pas tussen 1937 en 1938 gebouwd op een kleine berg
van waaruit je een prachtig panoramisch zicht hebt op het meer van Galilea.
Hier of in de buurt, moet Jezus dus zijn Bergrede gehouden hebben.

Het gebouw is achthoekig en heeft een centrale ronde koepel.
Sta je in de kerk, dan zie je boven aan elk van de acht muren
een glas in lood raam met een van de acht zaligsprekingen.
Ramen zijn openingen naar buiten.
Zij staan dus symbool voor wat aan buitenstaanders,
dus voor wat aan ons werd gezegd in de zaligsprekingen.

Maar het licht van de ramen wordt ook
door de grote goudkleurige koepel weerkaatst
en valt op het tabernakel dat precies in het midden van de kerk staat.
De acht zaligsprekingen verwijzen dus niet alleen naar de leerlingen,
zij verwijzen ook naar Jezus zelf.

De architectuur vertelt ons hiermee, wat ook paus Benedictus
in zijn Jezusboek schreef:
dat de zaligsprekingen een soort biografie van Jezus’ innerlijk zijn.

Hij had niets om zijn hoofd op neer te leggen (Mt.8,20). Hij is waarlijk arm.
Hij die over zichzelf zegt: ‘Komt naar Mij toe, want Ik ben zachtmoedig
en nederig van hart’ (Mt.11,29) Hij is waarlijk zachtmoedig.
Hij is zuiver van hart en ziet daarom God voordurend.
Hij is de vredestichter, Hij lijdt omdat Hij Gods wil doet.
In de zaligsprekingen wordt het mysterie van Christus zichtbaar,
zij roepen ons op tot een leven in gemeenschap met Christus.

Maar juist vanwege hun verborgen christologische karakter,
vervolgt de paus verder, zijn de zaligsprekingen ook een gids voor de Kerk.
Die leest eraan af wat ze moet doen.
Ze zijn richtingswijzers voor de navolging,
die ieder mens afzonderlijk raken, op uiteenlopende wijze,
want er zijn veel verschillende roepingen.

                      (Jozeph Ratzinger/ Benedictus XVI, Jezus van Nazareth, deel 1, Lannoo, blz.90)

De geniale vondst, om het tabernakel met de verborgen,
maar werkelijk aanwezige Christus precies in midden van de kerk
te plaatsen, onder de gouden koepel, maakt nog iets duidelijk.

Het maakt de spanning duidelijk tussen het  “nu al” en het “nog niet”.
Naar het “nog niet” verwijst de gouden koepel, hoog boven in de kerk.

Terwijl de 2e t/m 7e zaligspreking over iets toekomstigs spreken,
over het “nog niet”
– “zij zullen getroost worden, zij zullen het land bezitten,
zij zullen verzadigd worden enz…-
hebben de eerste en de laatste zaligspreking het over het nu.

Zalig de armen van geest, want hun behoort (nu al) het Rijk der hemelen.
Zalig die vervolgd worden om de gerechtigheid,
want hun behoort (nu al) het Rijk der hemelen .

De nieuwe nabijheid van het Rijk waarover Jezus spreekt (…)
– zo de paus – 
deze nieuwe nabijheid is in Hemzelf gelegen.
Door zijn aanwezigheid en zijn optreden is God opnieuw, hier en nu,
handelend in de geschiedenis binnengekomen
( blz. 77).

De zaligsprekingen mogen namelijk nooit als goedkope vertroostingen
op het hiernamaals gezien worden.
Als God iets belooft, dan geeft Hij ons meestal nu al een voorproefje.

Zoals toen tijdens mijn reis naar Israel, daar op de berg
met die mooie kerk van de zaligsprekingen en dat spectaculaire uitzicht.
Toen was het al een beetje “zalig”. Amen.