Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

4e zo vd Vasten C – Opnieuw geboren worden

4e zo vd Vasten C – Opnieuw geboren worden         St.Joost/Echt, 6-3-2016

Lucas 15,1-3.11-32  De barmhartige Vader

Passend bij het evangelie van vandaag citeer ik u
uit de brief van de R.-K. bisschoppen van Nederland
bij gelegenheid van het ‘Heilig Jaar van de Barmhartigheid’ (8-9-2015):

Het Heilig Jaar biedt ons een bijzondere gelegenheid
om ons eigen leven te zuiveren van wat onoprecht en donker is,
van wat ons verwijdert van God, onze naaste of onszelf.
Daartoe heeft onze Heer Jezus ons
het sacrament van Gods barmhartigheid gegeven:
het sacrament van boete en verzoening, de biecht.
Door dat sacrament gaan wij naar God, de barmhartige Vader,
om Zijn vergevende liefde te ontvangen.
De paus wil met dit Heilig Jaar van de Barmhartigheid
juist ook dit sacrament een centrale plaats geven,
omdat wij hierdoor heel persoonlijk tot God gaan,
die ons in de persoon van de priester ontvangt
en ons Zijn vergeving wil schenken.  (…)

Het Heilig Jaar wil in ons uitwerken
dat wij zelf ‘Barmhartig als de Vader’ zijn. Jezus zegt immers:
“Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is” (Luc. 6, 36).

Dit roept de gedachte op aan de gelijkenis van Jezus
in het Evangelie van Lucas over de terugkeer van de verloren zoon
(Lc. 15, 11-32). De vader ontvangt zijn kind
– door de zonde van hem afgedwaald – weer met open armen in zijn huis.

Rembrandt van Rijn heeft dat in de laatste jaren van zijn leven
op zeer ontroerende wijze verbeeld.
De priester Henri Nouwen heeft in zijn boek ‘Eindelijk thuis’
hierover treffend geschreven.

Zo wijst hij erop dat Rembrandt de vader heeft afgebeeld
als een blinde. Daarmee wordt uitgedrukt dat God ons mensen
niet met de ogen ziet, maar met het hart, Zijn hart van grenzeloze liefde.

De mantel van de vader is open en rood van kleur;
de verloren zoon wordt omgeven door goddelijke liefde.

De handen van de vader rusten op de rug van de zoon:
de een is stevig en drukt de zoon krachtig tegen zich aan
– het is de hand van een vader –
en de andere hand is ranker – die van een moeder – en streelt troostend.

Het hoofd van de zoon die verloren was, rust in de schoot van de vader.
Zo drukt Rembrandt uit:
door de terugkeer naar zijn vader wordt de zoon opnieuw geboren.

Het Heilig Jaar van de Barmhartigheid wil ons die liefde van God onze Vader geven,
waardoor ons hart, ja heel ons leven zich vernieuwt,
zodat wij verder groeien in onze relatie met God,
zo nodig terugkeren naar de schoot van de Vader.
Het Heilig Jaar is een oproep om tot inkeer te komen, indachtig Jezus’ woord:
“Zo, zeg Ik u, heerst er vreugde onder de engelen van God over één zondaar
die tot inkeer komt” (Lc. 15, 10).

Misschien denken wij: het valt allemaal wel mee, ik doe toch mijn best,
fouten maken is menselijk.
Het sacrament van de biecht is voor mij niet (zo) nodig.
In ons land is het sacrament van de biecht bij velen niet bekend
of buiten beeld geraakt, dusdanig dat menigeen is gaan denken
dat het afgeschaft zou zijn. Niets is minder waar.
Dit sacrament is immers een gave van Christus, een paasgave
(vgl. Joh. 20, 19-23), die een vaste plaats in ons geloofsleven toekomt.

We zien dat jongeren dit sacrament bijvoorbeeld leren kennen
tijdens Wereldjongerendagen. Ook tijdens bedevaarten in Rome, Lourdes
of andere plaatsen vinden steeds meer mensen de weg naar een priester
die hen namens de Heer ontvangt, om hun zonden te vergeven,
opdat zij met een blij en opgeruimd hart hun weg als kind van de Vader
kunnen vervolgen.

Mensen kunnen soms jarenlang met een geheim of schuldgevoel rondlopen
en dan kan dit sacrament nadien een diepe innerlijke bevrijding en vrede geven.

Wij hopen dat dit Heilig Jaar van de Barmhartigheid voor velen
de ruimte mag scheppen om dit sacrament te (her)ontdekken.

Noteert u nu al in uw agenda dat zondag over 2 weken, Palmzondag,
20 maart, van 19.00 tot 20.00 uur weer de bekende Avond van Barmhartigheid
gevierd wordt in de Landricuskerk.
Deze avond die ook voor de Judocsparochie is bedoeld,
is een soort boeteviering met veel zang en de vrijblijvende gelegenheid
bij een van de priesters te kunnen biechten.
Hij is echt de moeite waard.
Degenen die hem een keer hebben meegemaakt, komen altijd graag weer terug.