- Parochie Echt - http://www.parochieecht.nl -

4e zo vd Vasten B – Nog maar één longvleugel

4e zondag vd Vasten B – Nog maar één longvleugel Echt, 15-3-2015

Ik moet u iets vertellen: ik adem alleen nog maar met één longvleugel.
Die diagnose kreeg ik begin van de vastentijd tijdens de bisdomretraite
met kardinaal Meisner. Hij zei namelijk:

‘Bij een priester die niet de kans krijgt om biecht te horen,
omdat er nauwelijks nog biechtelingen komen, sterft een longvleugel.
En als de priester zelf ook niet meer gaat biechten,
sterft ook de andere longvleugel af en verstikt de priester … geestelijk.’

Misschien bent u nu opgelucht en denkt u:
och, hij bedoelt het alleen maar overdrachtelijk.
Nou, overdrachtelijk of niet, het blijft wel een ernstige zaak.
En niet alleen voor mij, ook voor u.

Nu staat er wel heel geruststellend in het evangelie van vandaag:
“Wie in Hem (Christus dus) gelooft, wordt niet geoordeeld”,
maar er staat ook onmiddellijk erna:
“maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet heeft geloofd
in de naam van de eniggeboren Zoon van God” (Joh.3,18).

Misschien denkt u nu: Ik geloof toch, dus er is niets aan de hand.
Mag ik voor u dan even aanhalen wat de apostel Jacobus zegt?
“Broeders, wat baat het een mens te beweren dat hij geloof heeft,
als hij geen daden kan laten zien? Kan zo’n geloof hem soms redden?
Het geloof, op zichzelf genomen, zonder zich in daden te uiten, is dood” (Jak.2,14.17).

De verrezen Heer schonk ons als de eerste gave op de Paasochtend
het biechtsacrament, toen Hij tot de apostelen en hun opvolgers zei:
“Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn vergeven,
en aan wie ge ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven” (Joh.20,23).

Hoe kan het dan, dat de overgrote meerderheid van de mensen,
die beweren gelovigen te zijn, niet de daad bij het woord voegt
en van dit prachtige geschenk van de Heer gebruik maakt?

Natuurlijk is de Heer grenzeloos barmhartig,
maar Hij wil wel uitdrukkelijk om vergeving gevraagd worden.
Hij gaat nooit ongevraagd tegen onze vrijheid in.
Hij komt alleen op uitnodiging en op de manier die Hijzelf bepaald heeft.
En de door Hem en de Kerk aangewezen weg
is het regelmatig ontvangen van het biechtsacrament,
ook als men u in de wilde jaren na het concilie
iets anders verteld mag hebben.

Het biechtsacrament is nooit afgeschaft
en zal ook nooit afgeschaft worden.

Natuurlijk kost de belijdenis van onze eigen zwakheden en zonden
een beetje overwinning, maar de blijdschap
weer helemaal met de Heer in het reine te zijn, weegt tegen alles op.

Wat houdt u tegen? Dat een priester slecht van u zal denken?
De priester is toch zelf een zondaar en moet regelmatig gaan biechten.
Nee, geen priester denkt slecht van een biechteling.
Integendeel, hij wordt beschaamd door de nederigheid van degene
die hem in vertrouwen neemt.

maar dat wij ook een bevrijdend woord nodig hebben,
zoals geliefden ook regelmatig moeten horen dat ze bemind worden
en niet alleen van stille vermoedens kunnen leven.

Beste parochianen, ik smeek u, maak dit jaar werk van uw paasbiecht.
Sinds 12 jaar ben ik elke zaterdag stipt 15.00 uur in de Landricuskerk
en wacht ik op biechtelingen.

Ook de meeste werkdagen ben ik rond 18.00 uur thuis op de pastorie
(in Echt) en verheug mij over iedereen die spontaan aanbelt.
Natuurlijk kunt u ook afspraken maken voor andere tijdstippen.
Er zijn wel meer mensen die regelmatig bij mij aan huis gaan biechten.
Bij mensen die geen gelegenheid hebben om naar mij (of om naar Echt)
te komen, kom ik ook graag aan huis. Een telefoontje is genoeg.

Ten slotte wil ik u nog op de Avond van Barmhartigheid attenderen.
Die is weer op Palmzondag om 19.00 uur in de Landricuskerk.
Dan zal er ook een vreemde biechtvader aanwezig zijn.

U ziet: aanbod genoeg. Maak er gebruik van.
Dan zal Pasen dit jaar voor u ook een persoonlijk verrijzenisfeest zijn.
En dan kan ik als priester eindelijk weer met twee longvleugels ademen.