Geef je op voor een bijzondere Bijbelavond over het Hooglied, het liefdeslied aller liefdesliederen: di 9-4 om 20.00 uur Trefcentrum Diepstraat 4

4e zo vd Advent C – Mgr. Wiertz: Opening vd Heilige Deur vd Landricuskerk

Evangelie: Lucas 1, 39-45:
Waaraan heb ik het te danken dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt? 

 

Voor een dichte deur staan.

Iemand de deur wijzen.

Dat doet de deur dicht.

Een stok achter de deur hebben.

 

Wie in onze taal op zoek gaat
naar spreekwoorden en uitdrukkingen
met het woord deur, komt gek genoeg
alleen maar negatieve betekenissen tegen.

De deur wordt steeds gebruikt
als beeld om mensen buiten te houden, af te wijzen.

De deur wordt gezien
als een barricade waarmee je je huis kunt afsluiten.

Hooguit bedoeld om zelf snel
naar binnen te glippen
en dan de wereld weer buiten te sluiten.

Vandaag hebben we
precies het tegenovergestelde gedaan.

We hebben een deur geopend!
En niet zomaar een deur, maar een Heilige Deur.
Dat wil zeggen:
een deur die ergens symbool voor staat.
Namelijk voor Gods openheid naar de mensen.

“Ik ben de deur,” zegt Christus.
“Wie door mij binnengaat, wordt gered.”

God laat niemand voor een dichte deur staan.
Hij wijst ook niemand de deur.
Hij staat zelfs in de open deur op de uitkijk,
zoals in het verhaal van de Verloren Zoon.

Of zoals we vandaag gehoord hebben
van Elisabeth die haar nicht Maria hartelijk verwelkomt.

God wacht op ons. Hij verwacht ons.
Zijn deur staat voor ons open. Altijd.
Wie je ook bent en wat je ook hebt meegemaakt.

De heilige deuren die nu op verzoek van paus Franciscus
overal geopend worden, symboliseren dat.

Het zijn geen barricades naar de wereld,
maar juist openingen naar God.
Of beter gezegd:
het zijn openingen van God naar ons.

Hij wil er voor ieder van ons zijn.
Hij wil aan ieder van ons zijn barmhartigheid tonen.

Wie door Christus’ deur gaat,
mag die barmhartigheid ervaren;
mag in zijn eigen leven Gods vergevende liefde ervaren.

Het meest concreet in het sacrament
van boete en verzoening.

Maar daar blijft het niet bij,
want Gods barmhartigheid ervaren,
houdt tevens een dubbele opdracht in:

Zelf barmhartig zijn voor een ander;
en barmhartigheid in praktijk brengen in de samenleving.

We kennen in onze directe omgeving allemaal gebroken situaties:
sluimerende wonden,
verstoorde persoonlijke verhoudingen,
openlijke ruzies.

Met zijn open houding jegens ons, daagt God ons uit
om die gebrokenheid te overwinnen
en barmhartig te zijn voor elkaar.

Vooral voor onze directe naaste.
Want, zo hoorden we vanochtend
in de eerste lezing:
“Hij zal een man van vrede zijn.”

Maar ook in een breder perspectief
heeft onze samenleving behoefte aan barmhartigheid.

Paus Franciscus houdt niet op
onze aandacht daarop te vestigen.

Hij is daarbij in goed gezelschap,
want Christus zelf heeft ons in de Werken van Barmhartigheid
instrumenten gegeven om de liefde
die wij van God mogen ontvangen,
om te zetten in concrete daden.

De Heilige Deuren in deze en andere kerken hebben geen enkele waarde,
als wij niet ook de deur van ons hart open zetten
en ons gevoelig tonen voor de noden om ons heen.

En dat zijn er vele!
Het Jaar van de Barmhartigheid had niet op een beter moment kunnen komen.

Juist een samenleving die soms kil en hardvochtig kan zijn
en die letterlijk en figuurlijk hekken bouwt en barricades opwerpt,
heeft nood aan deuren die uitnodigend openstaan.

We hebben de Heilige Deur in deze bedevaartkerk geopend.
Laten we nu ook de deuren van ons hart openen
en barmhartig zijn, zoals onze Vader in de hemel barmhartig is.

Amen