Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

Schilbergoctaaf – Een in het gezicht geslagen Moeder

Een in het gezicht geslagen Moeder                       Schilbergoctaaf, 4-9-18
Mis voor de leden van de (voormalige) vrouwenverenigingen en de senioren

1e lezing: 1Kor.12, 12-14.20.26-27  Ev: Joh. 19, 25-27 (Maria-Missaal nr.11)

Gisteren hebben wij tijdens de schoolmis en in de voorafgaande lessen
op school besproken, dat Maria in elk volk als één van hen wordt uitgebeeld:
de chinezen kennen een Chinese Maria,
de indianen een Maria in indianenkleding en de Eskimo’s een Eskimo-Maria.

Natuurlijk wilden al die volkeren daarmee niet zeggen:
zo heeft Maria er toen uitgezien.
Niemand weet namelijk hoe ze precies heeft uitgezien.
Neen, zij wilden tot uitdrukking brengen: Maria is een van ons.

In elk volk krijgt Maria dus op die manier een ander uitzien.
Soms heeft haar uitzien ook met een epoche binnen de kerkgeschiedenis
te maken. Bij het beeldje van Schilberg gaat het bv.
om een typisch Mechels beeldje uit het allereerste begin van de 16e eeuw.

Wanneer wij voor de recente kerkgeschiedenis een beeldje moesten maken,
dan zou de Zwarte madonna van Częstochowa als voorbeeld kunnen dienen.
En dan bedoel ik niet zo zeer haar donkere huidskleur,
maar de grote littekens op haar wang.

Want zo zou zich Maria, de Moeder van de Kerk, nu voelen
na al die misbruikschandalen: als een in het gezicht geslagen Moeder,
als een Moeder, die opnieuw de Moeder van Smarten is.

In de eerste lezing werd ons het bekende beeld van de apostel Paulus voorgehouden:
de kerkgemeenschap als een lichaam,
waarvan Christus het hoofd is.

En Maria,die mogen wij dan misschien wel zien als het hart van dit lichaam, de Kerk;
een Maria die nu diep in haar hart is getroffen.

Paus Franciscus heeft in zijn felle reactie op de onthullingen van Pennsylvania
een vers uit de eerste lezing van zonet aangehaald.

Hij schrijft:

Als één lid lijdt, delen alle ledematen in het lijden, zei Sint-Paulus.

Door een houding van gebed en boetedoening,
stemmen we ons als individu en als gemeenschap af op deze oproep,
zodat we groeien in de gave van mededogen, in rechtvaardigheid,
preventie en herstel.

Maria koos ervoor om aan de voet van het kruis van haar Zoon
te staan. Zonder aarzeling stond ze vastberaden naast Jezus.
Zo had ze haar hele leven gedaan.

Als we de verwoesting voelen veroorzaakt door kerkelijke wonden,
doen we er goed aan om met Maria meer op het gebed aan te dringen,
om des te meer te groeien in liefde en trouw aan de Kerk.
(Sint-Ignatius van Loyola, Geestelijke Oefeningen 319).
Zij, de eerste van de leerlingen, leert ons allen als leerlingen
hoe we moeten halt houden bij het lijden van onschuldigen,
zonder excuses of lafheid.

“Als één lid lijdt, delen alle ledematen in het lijden” (1 Kor. 12,26).

Het is een uitspraak met twee richtingen.

De ene richting gaat van ons naar de slachtoffers.
Wij worden opgeroepen om met Maria met hen mede te lijden.

De andere richting gaat vanuit hun leed, dat nu naar buiten komt,
naar de gelovigen die nog van hun Kerk houden, ondanks alles.
Zij moeten zich voortdurend verdedigen
waarom ze nog bij “die club” willen blijven.

Laten wij met Maria, onze in het gezicht geslagen Moeder,
deze schande dragen.

Ik dank u, dat u de Kerk nog niet de rug gekeerd hebt.