Geef je op voor een bijzondere Bijbelavond over het Hooglied, het liefdeslied aller liefdesliederen: di 9-4 om 20.00 uur Trefcentrum Diepstraat 4

3e zo vd Advent B – Johannes de Doper (vormsel Lucas Muyres)

3e zo vd advent B – Johannes de Doper (vormsel Lucas Muyres)

Wanneer Johannes de Doper gevraagd wordt  “Wie zijt gij?“,
dan reageert hij heel verrassend.
Hij zegt niet wie hij is, maar wie hij niet is.
“Ik ben de Messias niet”.
En ook op de vraag of hij dan misschien Elia is of een of ander profeet,
zegt hij heel beslist neen.

Wat zegt dit over hemzelf? Iets heel belangrijks.
Hij wil niet dat anderen voor hem gaan invullen wie hij moet zijn,
hij wil niet dat anderen uitmaken welke rol hij moet innemen in zijn leven.

Hij zegt eigenlijk: Wie ik ten diepste ben, dat bepalen niet anderen,
dat maak ikzelf uit. Een belangrijk inzicht. Een modern inzicht.

Maar daarmee zijn wij er nog niet.
Met altijd te zeggen wie je niet bent, kom je ook niet verder.
Ook Johannes moet op een gegeven moment zeggen wie hij wél is.
En dan blijkt, dat dit niet zo gemakkelijk is.

“Een stem van iemand die roept in de woestijn..”
Nou, dat is nogal een bescheiden omschrijving van jezelf.
En wat nog belangrijker is:
Johannes is tot het inzicht gekomen,
dat hij toch niet helemaal zelf kan uitmaken wie hij is.
Weliswaar wil hij niet dat mensen hem voorschrijven
wie hij ten diepste moet zijn, maar God mag dat wel.
God heeft hem het leven gegeven
en houdt zijn leven in stand tot de laatste adem.
Die almachtige, oneindig wijze God
heeft daarom ook veel meer rechten dan mensen.

En zo ziet zich Johannes de Doper in dienst staan van God.
“Maakt de weg recht voor de Heer!”, roept hij.

Was vanaf dat moment meteen alles duidelijk voor Johannes?
Wist hij nu precies wat zijn levenstaak was?

Neen, Johannes kreeg alleen inzicht voor de eerste stap
die hij moest zetten: De mensen voorbereiden op de komst van iemand
die veel groter was dan hij,
iemand van wie hij niet waardig was
de riem van zijn sandalen los te maken.

Meer was voor hem op dat moment nog niet duidelijk.
Johannes zei bv. niet meteen daarbij: en diegene is Jezus van Nazareth,
een neef van mij, die als zoon van God op aarde kwam.
Ook Johannes de Doper moest groeien in zijn geloof.

Denken wij eraan dat Johannes zelfs op een gegeven moment
aan Jezus de vraag laat voorleggen:
Ben jij nou degene die moest komen
of moeten wij op een andere wachten.
Zelfs geloofsmoeilijkheden waren Johannes de Doper dus niet vreemd.

Wat kunnen wij daaruit leren?
Dat ons God voor onze heel persoonlijke levensweg
wel de nodige ingevingen schenkt die wij op dat moment nodig hebben, maar dat Hij ons nooit onze levensweg tot het einde toe laat zien.

En willen wij die spanning van de onduidelijkheid uithouden,
willen wij zonder angst de toekomst tegemoet gaan,
dan is het belangrijk dat wij ons telkens opnieuw bewust worden
dat God met ons mee door het leven gaat.

De profeet Jesaja in de eerste lezing vandaag had dit besef.
“De geest van de Heer God rust op Mij”(Jes.61,1), zegt hij.

Op ons allen die wij gevormd zijn, rust die Geest van God.
Juist op het moment dat wij in ons leven beginnen na te denken
wat wij willen worden en wat wij willen gaan doen in de toekomst,
juist op dat moment wordt ons meestal het heilig vormsel toegediend.

Dat is niet voor niets.
Het gaat erom te beseffen,
dat wij voor ons leven zelf verantwoordelijk zijn,
dat niet andere mensen ons leven tot het laatste toe kunnen invullen.

Maar het gaat ook erom te beseffen, dat wij onze zelfstandigheid
alleen dan zonder angst voor de toekomst kunnen vormgeven,
wanneer wij op elk moment een beroep op God kunnen doen
om ons daarbij te helpen.
Zijn Geest rust op ons. De Geest die zo prachtig omschreven wordt
als Trooster, als geest van wijsheid en verstand, als geest van inzicht en sterkte, als geest van kennis, van ontzag en liefde voor Gods naam.

(Hoogmis 10.00 uur: ) Die heilige Geest, die Lucas Muyres
straks gaat ontvangen in het sacrament van het heilig Vormsel. Amen.