Donderdag 20 juni viert de Wereldkerk Sacramentsdag. In de Landricuskerk is van 10.00 -18.30 uur eucharistische aanbidding. Feestmis 19.00

33e zo dh jaar A – Ritje in een Porsche 

33e zo dh jaar A – Ritje in een Porsche                       Echt/St.Joost, 19-11-17

Matteüs 25,14-30: Hij vertrouwde hun zijn bezit toe

Een medebroeder van mij zette kortgeleden een foto op facebook
dat hem toonde in een prachtige, nieuwe Porsche.
Een parochiaan had hem de sleutel gegeven en gezegd,
dat hij wel even een ritje kon maken.
Want ook bij een pastoor meldt zich af en toe de kleine jongen in zijn binnenste
die nog een keer met auto’s wil gaan spelen.
Ook al zijn die dan nu wat groter.

Wat mij het meest aan dit verhaal fascineerde,
was het vertrouwen waarmee de parochiaan zijn dure bolide
aan de pastoor toevertrouwde.
Je moet er niet aan denken als die in de prak wordt gereden.

Hoeveel groter is het vertrouwen van God in ons.
De sleutelzin van de parabel van vandaag is namelijk de openingszin,
waarin een man (waarmee uiteraard God bedoeld is)
zijn dienaars bij zich roept om hen zijn bezit toe te vertrouwen (vers.14).

Is dat niet geweldig?
God vertrouwt ons zijn bezit toe en daarmee eigenlijk zichzelf.
En Hij geeft het zonder voorwaarden, zonder beperkingen.
Ieder van ons geeft Hij een enorm voorschot aan vertrouwen.

En wat krijgen wij samen met dat vertrouwen? Talenten.
Was een talent in de oorspronkelijke betekenis van het woord
ongeveer 100 pond zilver,
zo is de betekenis ervan juist door deze parabel veranderd
in bekwaamheden, kunnen en karakterkwaliteiten.
Ja, zelfs de onzichtbare bekwaamheden op geloofsgebied,
die wij door de genade van ons doopsel, vormsel
of door de communie verkrijgen, kunnen wij hierbij meerekenen.

En al die talenten krijgen wij onverdiend.
Wie bv. meent, dat het zijn eigen verdienste is,
dat hij bepaalde genen en eigenschappen heeft,
of dat het zijn eigen verdienste is
dat hij hier in het rijke Westen is geboren
en dat het hem of haar nauwelijks aan kansen heeft ontbroken,
die beseft niet hoeveel alles een gave is.

Natuurlijk gaat het vooral om de gave van het begin.
Om onze startpositie in het leven.
Daarna is het aan ons de talenten te doen toenemen.

Dat is ook het criterium waarnaar ons leven eens beoordeeld wordt.
Niet hoeveel talenten wij hebben,
maar of wij ze ingezet hebben en vermeerderd hebben.

De eerste twee dienaren uit de parabel krijgen precies hetzelfde lof
door hun Heer,
ondanks het feit dat ze niet evenveel talenten hadden op het einde.

Het enige wat onze Heer en God niet kan uitstaan,
dat wij er niets mee doen uit luiheid
of zelfs uit boosheid zo in de zin:
“Wie is die God wel, dat Hij van mij iets gaat vragen”.

De parabel van de talenten.
Een verhaal om vaker bij stil te staan.
Vooral bij het enorme vertrouwen dat God eens heeft geschonken.

Want dat houdt nog een beetje meer in dan eventjes je Porsche uit te lenen