Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

33e zo dh jaar B – De Vogelverschrikker

33e zondag dh jaar B – tevens opening carnavalsseizoen 
                                                                                     Echt/St.Joost,18-11-18

Het evangelie, dat voor dit weekend is voorgeschreven,
heeft het erover  “dat het einde nabij is, ja voor de deur staat” (Mc. 13,29)
Een ernstig onderwerp.

Tegelijkertijd is het carnavalsseizoen weer begonnen.
En dat is een luchtig onderwerp.

Het schilderij met de titel “Vogelverschrikker”
van de Duitse priester-kunstenaar Sieger Köder
brengt beide onderwerpen samen.

De vogelverschrikker draagt kleren
die je ook met de Vastenavond zou kunnen dragen.
De boerenzakdoek is duidelijk te herkennen
en het hoedje is zo vrolijk
dat doet veronderstellen dat het met Carnaval gedragen werd.

Maar al die kleren omhullen niet meer een levende mens,
maar een houten kruis dat het lichaam van de vogelverschrikker vormt.
Het is een eenvoudig houten kruis zoals het misschien in arme landen
of in oorlogssituaties op de graven wordt geplaatst.

De rijp op de kleren beklemtoont nog eens de vergankelijkheid
en herinnert ons aan de spreuk uit het Bijbel waarin het heet:.

Alles wat leeft verslijt als een kleed en van oudsher geldt de beschikking:
jij moet sterven (Sir.14,17).

De vogelverschrikker staat op een stoppelveld,
een veld dus waarop al geoogst is.
Je kunt je dus afvragen:
Als er geen verse zaden liggen en ook geen rijpe vruchten,
welke functie heeft die vogelverschrikker dan nog?
Wie of wat wil hij met zijn grappig wapperend clownspakje wegjagen?

Misschien zijn het de zorgen van het leven
die deze clown net als elke Vastenavond- vierder even wil verdrijven.
Dat mag natuurlijk. Dat hebben wij af en toe zelfs nodig.

Als wij maar niet vergeten dat wij de dingen die er werkelijk toe doen
niet blijvend kunnen uitstellen.

De priester-kunstenaar Sieger Köder geeft ons in zijn schilderij een hint
wat dat zou kunnen zijn; dat wat er werkelijk toe doet.

Boven op de hoed steekt een roos, hét symbool van de liefde.
Dat wat er werkelijk toe doet is de liefde.
Want de liefde die wij geven, kan niet verloren gaan.
De liefde die wij geven,gaat over de dood heen.

Want een God, die Liefde is, vergeet geen enkele daad van liefde.

Al staat onze clowneske vogelverschrikker voor een donkere achtergrond,
al eindigen de voren van de akker in het schijnbare niets,
de liefde blijft en geeft ons hoop, zelfs als “het einde voor de deur staat”.

Amen.