Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

32e zo dh jaar B – De to do lijst Echt/St.Joost, 8-11-2015

32e zo dh jaar B – De to do lijst                       Echt/St.Joost, 8-11-2015

1 Koningen 17,10-16 De weduwe van Sarefat.
Marcus 12,41-44        Het penningske van de weduwe

(Eer) gisteren, toen ik heel  vroeg aan deze preek wilde beginnen,
had ik net tevoren een to do lijst gemaakt.
Die stond behoorlijk vol,
vooral ook met zaken die echt binnenkort af moesten zijn,
of zoals je dat vandaag zegt, die een deadline hadden.

En toen las ik de eerste lezing over de weduwe
die hout sprokkelde om met de allerlaatste resten meel
voor de allerlaatste keer eten te bereiden.
Om vervolgens samen met haar zoon de hongerdood tegemoet te gaan.
Nou, schoot mij te binnen, dat is letterlijk een deadline.

En wat vraagt de profeet Elia van deze weduwe?
Hij vraagt haar zelfs die laatste zekerheid van die ene maaltijd
nog op te geven en eerst voor hem eten te maken.
Wij mogen dit niet zien als een zelfzuchtige vraag van de profeet,
maar eerder als een proef van God bij monde van de profeet.
God vroeg haar dus ook nog de laatste zekerheid te laten varen
en niet haar vernuftige to do lijst af te werken.

Op dit punt van mijn preekvoorbereiding ben ik gestopt.

Ik dacht aan het woord van Paus Paulus VI,
dat onze tijd meer behoefte heeft aan getuigen dan aan predikers.
Dus vroeg ik mij af:
Moet ik niet ook mijn vernuftige to do lijst laten schieten
en eerst doen waartoe de weduwe werd geroepen,
namelijk barmhartigheid beoefenen?

Onmiddellijk schoot mij een persoon te binnen,
die ik al lang niet meer bezocht had,
mede omdat  ze ver weg in een zorgcentrum zit.

Ik liet dus mijn to do lijst liggen
en alles wat ik mij voor die dag had voorgenomen
en reed meteen naar haar toe.
Nadat ik een tijdje bij haar op bezoek ben geweest,
trof ik bij vertrek heel onverwacht nog een andere kennis,
die uitermate verheugd was over de ontmoeting.
Ook bij haar ben ik nog een hele tijd geweest.

Thuisgekomen volgde meteen een telefoontje van een derde persoon
die eveneens hulp nodig had en toen ik daarna weer thuis kwam,
was er een  beetje later persoon 4 aan de deur.
Nadat ik ook die persoon kon helpen, kon ik eindelijk beginnen
aan mijn taken die waren blijven liggen.

Ik kon ze wonderwel heel snel een voor een afwerken,
want ik was, zoals ze het vandaag noemen, in een “flow”.
Nu is bijna de gehele to do lijst afgewerkt,
maar zijn er ondertussen wel
heel belangrijke intermenselijke dingen gebeurd,
waaraan ik eerst niet gedacht had.

Het voorbeeld van de twee weduwen,
die uit de eerste lezing en die uit het evangelie, geldt voor alle tijden:
wie zijn zelf gemaakte zekerheden opgeeft en op God vertrouwt,
zal niet beschaamd worden.

Want wij vergeten maar al te vaak:
de meest belangrijke to do lijst stelt God voor ons op. Amen.