Geef je op voor een bijzondere Bijbelavond over het Hooglied, het liefdeslied aller liefdesliederen: di 9-4 om 20.00 uur Trefcentrum Diepstraat 4

32de zondag dh jaar A – Feest van Sint Jan van Lateranen

Hoogfeest van Sint Jan van Lateranen                       Echt/St.Joost, 9-11-14

Uitgerekend op het hoogfeest van Sint Jan van Lateranen,
de zogenaamde moeder van alle kerken, horen wij een evangelie over … kerkafbraak.

“Breekt deze tempel af  en in drie dagen zal Ik hem doen herrijzen”,
zegt Jezus. Gelukkig dat de evangelist meteen eraan toevoegt:
Jezus echter sprak over de tempel van zijn lichaam.

Het punt, waar het Jezus om gaat, is daarmee gemaakt:
Hijzelf is belangrijker dan het stenen kerkgebouw.

Als er bv. geen stenen kerkgebouw beschikbaar is,
zoals dit vaker het geval was op mijn China-reis,
dan betekent dat dus niet dat je daarmee een excuus hebt
om niet aan de Heer te denken. Ik heb dan ook geregeld
de Mis in mijn eentje gevierd op de hotelkamer.

“Is dat dan niet saai?”, vroeg een van de deelnemers
van ons reisgezelschap bij het ontbijt.

Neen, niet wanneer je ervan overtuigd bent, dat nog altijd geldt
wat de profeet Ezechiël in de eerste lezing schreef.
Hoe hij in een visioen gezien had,
dat een steeds breder wordende stroom van water
die alles vruchtbaar maakt en geneest,
vanuit de tempel het land instroomt.
Deze stroom is een beeld van de genadestromen die vanuit het misoffer, vanuit de Christus zelf, de wereld instromen.

Of het nu gaat om het kleine altaartje dat ik met mijn miskoffer
op de hotelkamer had gemaakt en van waar de genadestromen
naar de 1,3 miljard chinezen vloeiden
of om dit grote stenen altaar hier,
waarvan de genadestromen de parochie instromen.
Dat is het waar het eigenlijk om gaat.

Betekent dit nou, dat het stenen kerkgebouw er helemaal niet te doet? Natuurlijk niet. Want als de genadestromen je bereikt hebben,
als je beseft wat Jezus voor jou gedaan heeft en nog altijd doet,
dan zoek je de gemeenschap met anderen die dat ook beseffen,
dan kom je bij elkaar.
In China wordt dan ook door de relatief kleine groep christenen
de ene kerk na de andere gebouwd,
nu de communistische regering haar beleid een beetje versoepeld heeft.

En als je dan een Mis bij hen meemaakt en ziet,
hoe intens en enthousiast jong en oud, door alle leeftijden heen,  meezingt en meebidt,
dan besef je dat kerkgebouwen uiteindelijk alleen verrijzen
of in hun oude glorie worden hersteld
als Christus verrijst in de harten van de mensen.

Dat is ook wat ons het evangelie van vandaag wilde zeggen:
Het geloof komt vóór het (kerk)gebouw.