Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

2e zo vd Advent B – Adventsboodschap 2014 van onze bisschop Frans Wiertz

Ter voorlezing en/of publicaties in de Limburgse parochies in het weekeinde van 6 en 7 december 2014.

Broeders en zusters,

In deze adventstijd beginnen we aan een nieuw kerkelijk jaar. Een jaar, dat door paus Franciscus is uitgeroepen tot het Jaar van het religieuze leven, het Godgewijde leven. Religieuzen zijn geen apart soort mensen, maar net als wij allemaal gelovigen die ‘in de wereld’ leven, volgens de drie evangelische raden: gehoorzaamheid, armoede en kuisheid.

Ze leven altijd met elkaar in een gemeenschap van broeders of zusters volgens een bepaalde spiritualiteit. Soms hebben ze zich verenigd rondom een gemeenschappelijk doel. De gemeenschappen waarin ze leven, worden meestal kloosters genoemd. De religieuzen die vooral een beschouwend en teruggetrokken leven leiden, doen dat in abdijen of slotkloosters.

Het lijkt er misschien op dat zich in West-Europa bijna niemand meer aansluit bij een kloostergemeenschap. Toch leven er in ons bisdom zo’n 900 religieuzen. Velen bejaard en met een grote staat van dienst, maar er is ook een flink aantal jonge religieuzen. Recentelijk hebben zich zelfs enkele nieuwe klooster-gemeenschappen in Limburg gevestigd.

Veel mensen associëren abdijen, kloosters en het kloosterleven met lang vervlogen tijden uit de dagen van het ‘Rijke Roomsche Leven’. Toch gebeuren er tegenwoordig, zowel in het traditionele kloosterleven als aan de rand ervan, interessante dingen.

In de media lijkt het er soms zelfs op dat er nog nooit zo veel belangstelling heeft bestaan voor kloosters, de kloosterlijke levensstijl en producten uit kloosters. Onze paus Franciscus is zelf kloosterling. Ook in films en televisie-uitzendingen leeft het kloosterleven onverminderd voort. Na de indrukwekkende film ‘De grote stilte’ over de monniken van Chartreuse en ‘Des hommes et des dieux’ over trappisten in Noord-Afrika van enkele jaren geleden, bleek ook de televisieserie van RKK over kloosters en abdijen hoge kijkcijfers te oogsten.

Nog opmerkelijker is dat er in protestantse kringen sprake is van een (her)ontdekking van deze vorm van christelijk leven. In Friesland is onlangs een nieuw protestants klooster ontstaan, gebaseerd op de oude katholieke tradities. De oecumenische kloostergemeenschap van Taizé weet nog steeds jaarlijks meer dan 150.000 jongeren te boeien en te inspireren.
Het religieuze leven was en is van grote betekenis voor de Kerk. Het zijn de kloosterlingen geweest die de grote ontwikkelingen in onze westerse samenleving in gang hebben gezet. Ze hebben ook altijd het leven van de Kerk gekleurd met hun initiatieven op sociaal, maatschappelijk, wetenschappelijk en cultureel vlak. De Kerk verliest haar veelkleurigheid en haar actualiteit als het kloosterleven zou verdwijnen.

De Kerk, en daarmee ook het geloof, heeft in deze tijd bij veel mensen geen goede pers. Toch leeft bij velen – ook bij jongeren – een verlangen zich te verbinden met een diepe, ‘hogere’ waarheid, die belangrijker is dan burgerlijke waarheden.

Die burgerlijke waarheden kennen we allemaal: de waarheid dat je geld moet verdienen om te leven of dat je leuke dingen moet doen om gelukkig te zijn. Ik zeg niet dat dit perse verkeerde waarheden zijn, maar voor religieuzen en ook voor mij, zijn andere waarheden belangrijker.

Welke? De hoogste waarheid die ik ken, ligt in de ervaring dat buiten de mens een veel grotere wereld bestaat. Een wereld, die verbondenheid met God en mensen oproept. En die op bijzondere wijze gestalte krijgt in de geboorte van Gods Zoon, die we over enkele weken weer mogen vieren.

In de ervaring van de grootsheid van de schepping en de mensheid ligt ook de brandstof van het leven van de religieuzen. Wie een zintuig voor die ervaring heeft – en zich er bewust van wordt – voelt iets dat al het menselijke nietig maakt. De aardse genoegens steken er schamel bij af. Wie de ervaring werkelijk toelaat en de burgerlijke kaders los durft te laten, voelt niet zelden een appèl om zich op de een of andere manier met die grootse waarheid te verbinden.

Het religieuze, Godgewijde leven, is een beproefde mogelijkheid, waarbij de verbondenheid met God en mensen aanzet tot een onvoorwaardelijke dienstbaarheid in de wereld, die beleefd wordt in en vanuit een broederlijke of zusterlijke gemeenschap.

Ik roep u allen op om het kloosterleven, zowel actief als beschouwend, positief tegemoet te treden. Jongeren er ook mee in contact te brengen, en onze broeders en zusters die voor het Godgewijde leven gekozen hebben ook te waarderen als geloofsgenoten, die het geloof in hun leven hebben laten prevaleren boven al die burgerlijke waarden van onze huidige tijd.

We bevinden ons in deze adventsweken aan het begin van de Kersttijd. De tijd waarin we vieren dat God mens geworden is. In het verleden werd de Kersttijd afgesloten met het feest van de Opdracht van de Heer (2 februari), dat in de volksmond ‘Maria Lichtmis’ wordt genoemd. Sinds een aantal jaren is dit ook de ‘Dag van het Godgewijde leven’.

Na de toewijding van God aan de mensen met Kerstmis, worden wij dan opgeroepen om ons toe te wijden aan God. Op deze dag willen we heel speciaal stilstaan bij de mensen die hun hele leven in dienst stellen van Christus en Zijn Kerk.

Ik roep de priesters in ons bisdom op om de religieuzen in hun omgeving op de ‘Dag van het Godgewijde leven’ uit te nodigen deel te nemen aan de vieringen in hun parochie(s). Tegelijk roep ik de religieuzen van ons bisdom op om die dag zichtbaar deel te nemen aan de vieringen in de parochies. Hun inbreng in ons bisdom is belangrijk.

U allen roep ik op om het komende jaar – en vooral op de dag van het Godgewijde leven – samen te bidden voor het religieuze leven in onze huidige Kerk. Een gebed om nieuwe roepingen. Een gebed waarin we vragen dat de veelkleurigheid en de actualiteit van ons geloof en onze Kerk zich zal verankeren in de keuzes van veel jonge mensen voor een of andere vorm van het Godgewijde leven.

In mijn persoonlijk gebed die dag wil ik God danken voor alle religieuzen, de ouderen en de jongeren, de zusters, broeders en paters, die zich steeds onvoorwaardelijk hebben ingezet voor de mensen in Limburg, wel of niet gelovig.

Vooruitkijkend naar een jaar waarin we de religieuzen centraal stellen en daarmee ook hun keuze om Christus na te volgen, wens ik u een goede voorbereidingstijd op het feest van Zijn geboorte toe.

Roermond, advent 2014

+ Frans Wiertz,
bisschop van Roermond