De Parochiecomités van het cluster Echt wensen u allen een Zalig Pasen !

2e zo dh jaar C – Een meester in het weglaten

2e zo dh jaar C – Een meester in het weglaten     Echt/St.Joost, 20-1-19

De evangelist Johannes is een meester in het …. weglaten.

Johannes veronderstelt vaker,
dat de lezer de kern van een gebeurtenis wel kent en laat die dan weg. 
En dat, wat wij als lezer op het eerste gezicht
een randgebeuren zouden noemen, vermeldt hij dan wel.

Bv. vermeldt de evangelist Johannes niet de doop van Jezus in de Jordaan,
maar schrijft hij wel over het getuigenis van Johannes de Doper
dat deze de heilige Geest als een duif op Jezus zag neerkomen.
(vgl. Joh.1,28-34).

De eenmalige historische gebeurtenis van de doop
is namelijk niet zo belangrijk voor de evangelist Johannes,
het is toch al voorbij.

Hem gaat het om het altijd blijvende getuigenis:
“Op wie gij de geest zult zien neerdalen en blijven rusten,
Hij is het die doopt met de heilige Geest”(Joh. 1,33b).

Dat doet Jezus namelijk ook nog in onze tijd:
“ons dopen met zijn heilige Geest”.

Vandaag in het evangelie van de bruiloft te Kana
laat Johannes weer het meest voor de hand liggende weg:
het bruidspaar zelf.
Pas heel op het einde wordt de bruidegom eventjes
door de tafelmeester erbij gehaald, maar duidelijk blijkt,
dat die van het hele gebeuren in de keuken niets heeft meegekregen.

Ook nu speelt weer het historisch gebeuren
van die toevallige bruiloft te Kana een ondergeschikte rol voor de evangelist.
Die bruiloft is toch al voorbij.

Hem gaat het om iets blijvends.
En dat is het geloofsfeit dat Jezus zelf de ware Bruidegom is.
Jezus is onze Bruidegom en wij, de kerkgemeenschap zijn Zijn bruid.

Dat laatste wordt ook duidelijk aan wat Maria doet tijdens de bruiloft te Kana.

Net als de kerkgemeenschap heeft ze het volste vertrouwen in Jezus,
net als de kerkgemeenschap vraagt ze Jezus om hulp
en net als de kerkgemeenschap roept ze ertoe op:
 “Doet maar wat Hij u zeggen zal”(Joh.2,5).

Maar misschien denkt u bij uzelf:
Ja, die grote kerkgemeenschap als geheel,
die kan dan wel een soort Bruid voor de Christus zijn,
maar wat heb ik persoonlijk ervan?

Nou, of u nu man of vrouw bent,
uw onsterfelijke ziel is ook een bruid van Christus.
En juist door dit steeds meer te beseffen,
kunnen wij ons geloof beleven op een manier die alles gaat veranderen:
als een relatie met Christus.

Niet het kennen en geloven van alle geloofsfeiten komt op de eerste plaats,
hoe belangrijk dit ook is.

Ook niet het volmaakt leven naar alle geboden en voorschriften,
hoe belangrijk ook.

Maar op de eerste plaats komt het hebben van een relatie met Christus.

Wat Johannes ons met het evangelie van de bruiloft te Kana
duidelijk wil maken, is dat ons geloof vooral een love story is.

En u weet het misschien nog uit uw eigen tijd van verliefdheid:
bij een love story wordt zelfs het water van het alledaagse leven
tot een wijn van vreugde.