Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

27e zo d/h jaar B – Het wasbord van Theresia van Lisieux

IMG_1382

27e zo d/h jaar B – Het wasbord van Theresia van Lisieux

Echt/ (St.Joost met processie vanaf de Theresiakapel) ,                   3-10-15

Marcus 10, 13-16 Want aan hen die zijn zoals de kinderen
behoort het Koninkrijk Gods  (
2e gedeelte van het evangelie)

Vandaag heb ik u een ouderwets wasbord meegebracht.
Het herinnert ons aan een verhaal uit het leven
van de heilige Theresia van Lisieux.

Zij schreef in haar beroemde autobiografie:

Op een dag was ik in de waskeuken aan het werk
en een zuster, die tegenover mij de was deed,
spetterde mij geregeld nat met het vuile water.
Mijn eerste impuls was om mij terug te trekken
en mijn gezicht af te vegen,
om zo aan degene die dit veroorzaakte, duidelijk te maken,
dat ik blij zou zijn als zij zich een beetje rustiger zou gedragen.
Maar de volgende minuut schoot mij te binnen,
hoe dom het zou zijn deze schatten, die God mij zo vrijgevig schonk,
af te wijzen.
En zo hield ik mij in om mijn irritatie niet te verraden.
Integendeel, ik spande me zelfs in
om de douche met het vuile water te verwelkomen,
zodanig dat een half uur later behoorlijk wat
van deze edele soort ‘wijwaterbesprenkling’ had meegekregen.
Voortaan, zo besloot ik, zou ik zo vaak mogelijk naar de blije plek komen
waar zulke schatten gratis werden uitgedeeld.

Waarom deed Theresia zo? Wat heeft dit voor zin?

Jij begrijpt dit alleen als je haar diepste beweegreden kent:
God beminnen boven alles.

Theresia had namelijk lang gezocht naar grote, buitengewone wegen
om haar liefde aan God te tonen. Zo schreef ze in haar autobiografie:

Zonder de moed te verliezen las ik verder, en deze zin vertroostte mij:
‘Gij moet naar de hoogste gaven streven.
Maar eerst wijs ik u een weg die verheven is boven alles’ (1 Kor. 12, 31).

En dan legt de Apostel uit
hoe zelfs de volmaaktste gaven niets zijn zonder de liefde,
en dat de liefde de verheven weg is die zeker leidt naar God.

Eindelijk had ik rust gevonden.
Bij het beschouwen van het mystieke lichaam, de Kerk,
had ik mij in geen van de ledematen die de heilige Paulus beschrijft,
erkend, of liever, ik wilde me in alle ledematen herkennen.

De liefde gaf mij de sleutel van mijn roeping.
Ik begreep dat, als de Kerk een lichaam is
dat uit verschillende ledematen is samengesteld,
het noodzakelijkste en edelste lid haar niet kan ontbreken;
ik begreep dat de Kerk een hart bezat, en dat dit hart brandde van liefde.

Ik begreep dat alleen de liefde
de leden van de Kerk tot handelen aanzette,
en dat, als het vuur van de liefde gedoofd zou worden,
de apostelen zouden ophouden het evangelie te verkondigen,
de martelaren zouden weigeren hun bloed te vergieten.

Ik begreep dat de liefde alle roepingen insloot, dat de liefde alles was,
dat zij alle tijden en alle plaatsen omvatte, in één woord:
dat zij eeuwig is!

Toen heb ik in de overmaat van mijn uitzinnige vreugde uitgeroepen:
O Jezus, mijn Liefde, eindelijk heb ik mijn roeping gevonden:
mijn roeping is liefde!
Ja, ik heb mijn plaats in de Kerk gevonden,
en deze plaats, mijn God, hebt Gij mij gegeven:
in het hart van de Kerk, mijn moeder, zal ik de liefde zijn.

Theresia had ontdekt, dat liefhebben het belangrijkste is,
belangrijker dan alle grote en opvallende acties.
En in principe kan iedereen liefhebben, ook kinderen.

Daarmee heeft Theresia ons allen de weg gewezen
hoe wij het evangelie van vandaag in praktijk kunnen brengen,
wanneer er staat:

Aan hen die zijn zoals de kinderen behoort het Koninkrijk Gods