Donderdag 20 juni viert de Wereldkerk Sacramentsdag. In de Landricuskerk is van 10.00 -18.30 uur eucharistische aanbidding. Feestmis 19.00

22de zondag dh jaar A – Wie mijn volgeling wil zijn

22e zondag d/h jaar A  Wie mijn volgeling wil zijn… (Mt.16,21-27)   31-8-14

Ik zat vanochtend (gisteren ochtend) aan het ontbijt
en onthoofdde vakkundig mijn ontbijteitje.
Voor mij lag het Katholiek Nieuwsblad, iets verder op mijn tablet.

Op de voorpagina van het Katholiek Nieuwsblad stond de aankondiging
van een nationale actie voor de vervolgde christenen,
georganiseerd door Kerk en Nood en 7 andere christelijke organisaties.

Op mijn tablet had ik net de nieuwsberichten gelezen
en de achtergrondberichten over de gebeurtenissen van de afgelopen tijd.

En toen drong het tot mij door:

Wat heb ik het goed! Hoe weinig kost het mij om christen te zijn.
Terwijl ik mijn ontbijteitje onthoofdt, leven er in Irak talloze christenen
en andere minderheden die dag en nacht in angst leven
om zelf onthoofd te worden.
Niet een paar mensen, maar een hele bevolkingsgroep:
want alle kernmerken van een systematisch volkerenmoord,
van genocide, zijn aanwezig.

Lijk ik, lijken wij, niet een beetje op Petrus in het evangelie van vandaag,
die ook vond dat hetgeen Jezus over zijn eigen lijden en dood voorspelde, niet past in het beeld dat hij van de Verlosser had (vgl. Mt.16, 22).

Natuurlijk, in theorie weten wij wel dat Jezus veel geleden heeft
en aan het kruis is gestorven,
maar dit staat vaak zo ver van ons eigen leven af en van de consequentie
die Jezus vandaag in het evangelie eraan koppelt
lijkt uit een andere wereld te komen:
“Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen
en zijn kruis op te nemen” (Mt.16,24).

Die andere wereld is dan vooral ver weg. Natuurlijk kijken velen met zorg naar de ontwikkelingen, maar vaak ook met de bijgedachte:
als wij het zelf nog maar kunnen uitzitten.

En dat, terwijl wij christenen allen een en dezelfde hemelse Vader hebben,
allen dus broeders en zusters zijn van elkaar.
De apostel Paulus ziet zelfs een nog nauwere onderlinge verbondenheid tussen ons christenen dan die van broeders en zusters.
Hij zegt dat wij allen ledematen zijn van een en hetzelfde geestelijk lichaam met Christus als hoofd (1 Kor 12,12-30) en voegt er dan eraan toe:
Wanneer één lichaamsdeel lijdt, delen alle andere in het lijden;
wordt één lichaamsdeel geëerd, dan delen alle andere in die vreugde(v.26).

Daarom kan en mag ons het leed van onze medechristenen niet onberoerd laten. Maar wat kunnen wij doen?

Wij zullen u in onze parochie meerdere gelegenheden bieden
om uw betrokkenheid te uiten door gebed, actie en tekens van solidariteit.

Daarmee zullen volgende week starten, in weekend van de Schilberg-octaaf.