Geef je op voor een bijzondere Bijbelavond over het Hooglied, het liefdeslied aller liefdesliederen: di 9-4 om 20.00 uur Trefcentrum Diepstraat 4

17e zo d/h jaar A – versplintering

17e zo d/h jaar A – versplintering                           Echt/St.Joost, 30-7-17

Evangelie: “Het Rijk der hemelen gelijkt op een schat…” (Mt.13,44-52)

Ons leven is voortdurend in gevaar te versplinteren,
uiteen te vallen in duizend en een bezigheden.

Ben je net met iets bezig, komt er een telefoontje binnen,
roepen de kinderen op jou, vind je man weer niet zijn sokken
en belt tegelijkertijd een of ander bezorgdienst
als een bezetene aan de deur.

Een zekere flexibiliteit komt dan goed van pas.

Maar zelfs als je die kunt opbrengen,
zelfs als je steeds handiger wordt in multitasking,
op het einde van de dag kan je toch het gevoel bekruipen:
Wat heb ik toch de hele dag gedaan?

Duizend en een losse bezigheden, maar weinig samenhang.

Wat is het doel van alles?
Waar is de rode lijn die door alles heenloopt?

Talloze raadgevers, die ook in het bedrijfsleven worden gebruikt,
komen dan ten minste met één advies:
Het is belangrijk dat je een hoofddoel hebt, een levensdoel.

Onder dit hoofddoel kun je dan subdoelen plaatsen,
maar het hoofddoel, het levensdoel is nodig
voor de rode draad door alles heen,
voor de zin van alle inspanningen.

Wanneer Jezus ons vandaag zijn gelijkenissen van de schat in de akker
en van de kostbare parel vertelt, gaat het precies
om dat hoofddoel in ons leven.

Zoals Jezus die gelijkenissen vertelt, wordt ook meteen duidelijk
dat het bij dit hoofddoel om iets anders moet gaan
dan om iets materieels of iets van deze wereld.

Niemand geeft namelijk alles wat hij bezit voor een schat of een parel,
die hij dan niet meer doorverkoopt.
Waarvan zou hij dan moeten leven met alleen een schat of een parel
in handen?

Maar als de verrezen Heer zelf de schat, de parel van je leven is,
dan krijgt de vergelijking zin.

Als het Rijk der hemelen erin bestaat
nu al in zijn tegenwoordigheid, in zijn liefde, in zijn vergeving te leven,
dan laten zich alle subdoelen in het leven eronder plaatsen.

Dan loopt de rode draad van de liefde
door alle versplinterende activiteiten heen.
Dan krijgt alles zin en samenhang:

Het luisterend oor dat je iemand biedt aan de telefoon,
de aandacht die je ook na de zoveelste vraag aan je kinderen geeft,
het geduld dat je opbrengt met je man
die al weer zijn sokken niet heeft gevonden
en de vriendelijke lach voor de ongeduldige postbode aan de deur.

Laten wij met de heilige Augustinus steeds bidden:

Verzamel mij Heer uit de versplintering,
in die ik geleidelijk aan terecht kwam,
toen ik U, de Enige, uit het oog had verloren.
Heer, wees opnieuw het hoofddoel van mijn leven.
Dan krijgt alles zin en samenhang.
en val ik niet uit elkaar. Amen. (Vrij naar Augustinus)