Alle parochianen worden uitgenodigd voor de jaarlijkse clustermis, dit jaar op maandag 14-1 om 19.00 uur in Koningsbosch !

16e zo dh jaar A – “Dolik” of wat wij van onkruid kunnen leren

16e zo dh jaar A – “Dolik” of wat wij van onkruid kunnen leren 
                                                                                     St.Joost/ Echt, 23-7-17:

“Ik ben bang dat we met het onkruid de tarwe uittrekken” (vgl. Mt.13,29)

Een van de droevige taken van een pastoor bestaat
in het beantwoorden van een verzoek tot kerkverlating.

Gelukkig zijn het niet meer zo vele,
maar natuurlijk is elke kerkverlating er een te veel.

Een aanvraag beantwoord ik altijd als volgt:

Eerst komen de formele mededelingen
dat de kerkverlating in het doopregister is bijgeschreven
en dat de naam uit de ledenadministratie is verwijderd.

Maar dan eindig ik de brief met de woorden:

Mocht u deze belangrijke stap willen heroverwegen,
ben ik graag tot een persoonlijk gesprek bereid.

Als u in een latere fase van uw leven op uw besluit tot kerkverlating
wilt terugkomen, bent u uiteraard weer welkom in onze kerkgemeenschap.
U moet dan eveneens door een formele stap weer opgenomen worden.

Kort geleden had ik zo’n heugelijke dag, dat ik een oud-parochiaan,
die 7 jaar geleden de kerk had verlaten, weer in de kerk op mocht nemen.

En omdat die persoon ook nog echt gemotiveerd was
en zich zelfs op de huidige woonplaats in de parochie wil engageren,
was mijn vreugde extra groot.

Mensen kunnen veranderen.
Daarom mogen wij ze nooit definitief laten vallen.
Wij weten nooit hoe ze later zijn.

Jezus wil ons dit duidelijk maken met de gelijkenis
van het onkruid en de tarwe.

Zoals uit een Bijbelcommentaar (Keulers) blijkt,
had Jezus met het onkruid waarschijnlijk een eenjarige plant voor ogen
die dolik heet, ongeveer 1 meter hoog wordt, in graanvelden groeit
en veelvuldig voorkomt in Syrië en Israël.

Het bijzondere is echter, dat dolik niet van tarwe te onderscheiden is,
voordat de tarwe aren krijgt. 

De vrees van de man in de gelijkenis,
dat met het onkruid ook de tarwe wordt uitgerukt, was dus helemaal terecht.
Met voorbarig oordelen en handelen kan dus kostbare tarwe verloren gaan.

Niet alleen in het geval van die ene persoon die terugkeerde naar de kerk.
Soortgelijke situaties doen zich wel vaker voor.

Wist u, dat in ons bisdom zelfs een permanente diaken actief is,
die in zijn jonge jaren ook tegen de Kerk geschopt had en uitgetreden was
en die dan de grote spirituele rijkdom van de Kerk heeft ontdekt
en zijn hele leven in haar dienst gesteld heeft?
Proberen wij daarom steeds opnieuw, niet voorbarig te oordelen.
Natuurlijk ligt dit snelle oordelen in onze menselijke natuur
en kunnen wij dat niet van het ene moment op het andere veranderen.
Maar het blijft de moeite waard om erop te letten.

Laten wij van de tarwe en de dolik leren. Tot het laatst geldt:
“You never know what you get”.