Bijbelavond: Tobias ontmoet de engel Rafaël. Geef je tijdig op bij r.kanke@home.nl Zie verder bij nieuws.

15e zo dh jaar B – Zij zalfden veel zieken met olie

15e zo dh jaar B – Zij zalfden veel zieken met olie        Echt/St.Joost, 15-7-18

“Zij zalfden veel zieken met olie en genazen hen” (Mc.6,13),
staat er in het evangelie van vandaag.

Volgens het Concilie van Trente mogen wij dit als een verwijzing zien
naar het Sacrament van de Ziekenzalving.

Laten wij daarom vandaag stil blijven staan bij dit zo belangrijke sacrament,
waarover in de brief van de apostel Jakobus nog uitvoeriger wordt gesproken.
Deze schrijft namelijk:

“Is iemand onder u ziek?
Laat hij de presbyters van de gemeente roepen;
zij moeten een gebed over hem uitspreken en hem met olie zalven
in de naam des Heren.
En het gelovige gebed zal de zieke redden en de Heer zal hem oprichten.
En als hij zonden heeft begaan, zal het hem vergeven worden” (Jac.5, 14-5).

Ik wil even de belangrijkste uitspraken van de catechismus opnoemen
over dit sacrament:

(CKK 1527)        Het sacrament van de ziekenzalving heeft als doel
                            een bijzondere genade te verlenen aan de christen
                            die te kampen heeft met de moeilijkheden die verbonden zijn
                            met een ernstige ziekte of met ouderdom

(CKK 1530)        Alleen de priesters, dit wil zeggen presbyters en bisschoppen,   
                           kunnen het sacrament van de ziekenzalving toedienen.

Dit is een belangrijke geloofsuitspraak, nu sommige ziekenhuispastors
die geen priester zijn, ook met olie gaan zalven.

Ik wil het werk van deze ziekenhuispastors niet als geheel afkraken,
want zij doen zeker goed werk wanneer ze de zieken bezoeken,
hen bijstaan en met hen bidden,
maar het sacrament van de ziekenzalving kunnen ze niet geldig toedienen
en elke alternatieve zalving met olie wekt alleen maar verwarring.

Een ander actueel punt m.b.t. de ziekenzalving is het verzoek om euthanasie.

De Nederlandse bisschoppen zijn hierover heel duidelijk in hun brochure
“Pastoraat rond het verzoek om euthanasie of hulp bij suïcide”(2005):

“Het is niet mogelijk in te gaan op het verzoek
om de sacramenten toe te dienen, wanneer iemand voornemens is
zijn leven actief te laten beëindigen.
Zo iemand verkeert niet in de vereiste gesteldheid.

(…) Als stelregel geldt dat de sacramentenbediening niet mag fungeren
als kerkelijke goedkeuring van euthanasie,
zoals een weigering om sacramenten toe te dienen
evenmin mag fungeren als kerkelijke veroordeling van de betreffende persoon”.

(geciteerd naar Directorium voor de Nederlandse Kerkprovincie 2017/2018,blz.23)

Natuurlijk is het vraagstuk van de euthanasie te complex
om alle vragen daaromtrent in het kader van deze preek
te kunnen beantwoorden.
Ik zal er de volgende week dieper op ingaan,
vooral op de alternatieven die er zijn voor euthanasie.

Vandaag ging het erom duidelijk te maken
dat de koppeling van de ziekenzalving aan de euthanasie niet mogelijk is.

Je kunt namelijk geen sacrament van overgave aan de Heer ontvangen,
terwijl je anderzijds het heft in eigen hand wilt nemen.
Dan is er geen sprake meer van overgave.

Ondanks de steeds complexere situaties in de medische wereld
die ons priesters soms in grote gewetensproblemen kunnen brengen,
kan ik wel vertellen, dat ik de ziekenzalving altijd met grote voldoening toedien.

Bij alle sacramenten moet men namelijk geloven dat iets gebeurt.
Bij de ziekenzalving zie ik echter in ca. 80% van de gevallen dat er daadwerkelijk iets gebeurt,
namelijk dat de zieke duidelijk rustiger wordt en zich over kan geven.

En daaraan te mogen meewerken, geeft een priester een grote voldoening.